سيد الشهدا، عموى پدرم نيست؟ آيا جعفر شهيد كه در بهشت با دو بال پرواز مى‌كند، عمويم نيست؟ آيا نشنيده‌ايد كه رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره من و برادرم فرمود: «اين دو سرور جوانان بهشتند.» «١» اگر گفتارم را باور نداريد، بدانيد كه به خدا سوگند، از روزى كه دانسته‌ام خداوند دروغگويان را عذاب مى‌كند، لب به دروغ نگشوده‌ام. اگر سخنم را باور نمى‌كنيد، كسانى ميان شما هستند كه اگر از آنها بپرسيد، آگاهتان خواهند كرد. از جابر بن عبدالله انصارى بپرسيد، از ابوسعيد خدرى يا سهل بن سعد ساعدى يا زيد بن ارقم يا انس بن مالك بپرسيد تا به شما بگويند كه اين سخن را درباره من و برادرم از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيده‌اند. آيا باز هم از ريختن خون من دست برنمى‌داريد؟
در اين هنگام شمر خطاب به امام عليه السلام گفت: «خدا را با ترديد بپرستد كسى كه بداند تو چه مى‌گويى!» حبيب بن مظاهر در مقام پاسخ برآمد و گفت: «به خدا سوگند، تو را مى‌بينم كه هفتاد بار خدا را با ترديد مى‌پرستى و من اين گفتارت را كه «نمى‌دانى او چه مى‌گويد» تصديق مى‌كنم، آرى خداوند قلب تو را تيره ساخته است.»
سپس امام عليه السلام فرمود: «اگر اين گفتارم را باور نداريد، آيا در اين‌كه من فرزند دختر پيامبر شما هستم نيز شك داريد؟ به خدا سوگند، در شرق و غرب عالم فرزند دختر پيامبرى جز من نيست، نه از شما و نه از غير شما. تنها پسر دختر پيامبر صلى الله عليه و آله منم. به من بگوييد كه چرا در پى كشتن من برآمده‌ايد؟ كسى را از شما كشته‌ام؟ مالتان را خورده‌ام؟ و يا به كسى از شما زخمى زده‌ام؟»
جماعت ساكت ماندند و امام عليه السلام فرمود: «اى شَبَث رَبعى، اى حجار بن ابْجَر، اى قيس بن اشعث اى يزيد بن حارث، آيا شما نبوديد كه به من نوشتيد: ميوه‌ها رسيده است، باغ‌ها سرسبزند و بركه‌ها پر آب، بيا كه سپاهت آماده است.» گفتند: «ما اين چيزها را ننوشته‌ايم.» فرمود: «سبحان الله، به خدا سوگند كه نوشته‌ايد»؛ و آن‌گاه فرمود: «اى‌