سرشك خوبان - محمودی، محمد باقر - الصفحة ٢٣٨

هيچ كس جز من و تو اين موضوع را نمى‌داند. مبادا كسى آن را از تو بشنود. و من تا هنگام مرگ عبدالملك همچنان آن را پنهان نگاه مى‌داشتم. «١»
سفيان بن عيينه به نقل از مادربزرگش مى‌گويد: پس از كشته شدن حسين بن على (ع) شترى متعلق به آن حضرت را كه جامه بار داشت براى يزيد بن معاويه مى‌بردند.
هنگامى كه شتر را كشتند، ديديم كه گوشتش مثل حنظل تلخ است و لباس‌هايى كه از خيمه گاه حسين (ع) غارت كرده بودند، خاكستر شده بود، و هيچ سنگى را برنمى‌داشتيم مگر آن كه زيرش خون ديده مى‌شد.
سنان بن حكيم به نقل از پدرش گويد: مردم در روز شهادت حسين بن على بارى از ورس «٢» از خيمه گاه آن حضرت غارت كردند، هيچ زنى خود را باآن خوشبو نمى‌كرد، مگر اين‌كه به پيسى مبتلا مى‌گشت!