در چادرها بود غارت كردند حتى روپوش‌ها را از دوش ما برمى‌داشتند!» «١»
حُمَيد بن مسلم گويد: به على بن حسين، زين‌العابدين، رسيدم و ديدم كه بيمار و در بستر افتاده است. در اين هنگام شمر و اوباش همراهش مى‌گفتند: آيا او را نكشيم. من گفتم: سبحان الله آيا كودكان را هم مى‌كشيد؟ اين كودك است؛ و به همين ترتيب در برابر هر كس كه بر سر وى مى‌آمد از او دفاع مى‌كردم. تا آن كه عمر سعد آمد و گفت: هيچ كس حق ورود بر خيمه‌هاى زنان و تعرض به اين جوان بيمار را ندارد. هر كس از اموال آنها چيزى برده است بايد بازگرداند. اما به خدا سوگند هيچ كس چيزى را برنگرداند. آنگاه على بن حسين به من فرمود: «پاداش نيك ببينى اى مرد، به خدا سوگند، خداوند با سخنان تو شرى را از من دور كرد.» «٢»
در طبقات ابن سعد ذيل زندگينامه امام سجاد آمده است: على بن حسين در كربلا با پدرش همراه بود و آن هنگام ٢٣ سال داشت. او بيمار و در بستر افتاده بود. پس از كشته شدن امام حسين عليه السلام شمر بن ذى‌الجوشن گفت: او را بكشيد. اما يكى از همراهانش گفت: سبحان الله، نوجوانى بيمار را كه نجنگيده است، چرا بايد كشت؟ به دنبال آن عمر سعد آمد و دستور داد كسى حق تعرض به زنان و آن بيمار را ندارد.
شمار شهيدان كربلا
امام صادق عليه السلام مى‌فرمود: «امام حسين عليه السلام هنگام شهادت ٥٨ سال داشت.» در واقعه كربلا، ٧٢ تن از ياران امام عليه السلام به شهادت رسيدند و ٨٨ تن از سپاه عمر سعد به جهنم فرستاده شدند. برخى از مورخان شمار شهيدان را ٨٧ تن نوشته‌اند.
ابن سعد صاحب كتاب طبقات الكبرى در پايان مقتل امام حسين عليه السلام نام برخى از شهيدان را نقل كرده است. او مى‌نويسد: نام كسانى از بنى هاشم و فرزندان على بن ابى‌طالب عليه السلام كه در كربلا با حسين عليه السلام به شهادت رسيدند، از اين قرار است:
١- حسين بن على بن ابى‌طالب عليه السلام؛ وى به دست سنان بن انس كشته شد و خولىِّ بن‌