گناهى كشتند. من فرزند كسى هستم كه حرمت او را شكستند و مال و ثروتش را به غارت بردند و زن و فرزندش را اسير كردند. من فرزند كسى هستم كه مظلومانه كشته‌شد و همين يك افتخار ما را بس است.
اى مردم شما را به خدا سوگند مى‌دهم، بگوييد آيا مى‌دانيد كه شما به پدرم نامه نوشتيد و او را فريفتيد و با او عهد و پيمان بستيد او نيز در پاسخ دعوت شما آمد و آنگاه با او جنگيديد.
اى مرگ بر شما، براى قيامت خود بد توشه‌اى از پيش فرستاده‌ايد و شما مردمانى كژ انديشيد. آنگاه كه رسول خدا (ص) به شما بفرمايد: شما كه خاندانم را كشتيد و حرمت مرا هتك كرديد پس، از امت من نيستيد، با كدام چشم به او خواهيد نگريست؟
راوى گويد: همه صداها به گريه بلند شد و مردم به يكديگر مى‌گفتند: هلاك شديد و خود خبر نداريد!
آنگاه امام سجاد (ع) چنين ادامه داد: خداى رحمت كند مردى را كه نصحيت مرا بپذيرد و سفارش مرا درباره خدا و درباره رسول او و خاندانش به كار بندد، زيرا كه رسول خدا (ص) براى ما اسوه حسنه است.
سپس مردم دسته جمعى گفتند: اى فرزند رسول خدا (ص) ما همه مطيع و فرمانبرداريم و عهدتان را حفظ مى‌كنيم، شما را حمايت مى‌كنيم و به شما پشت نخواهيم كرد. خدايت رحمت كند، امرتان را بفرماييد كه ما با هر كس با تو در جنگ باشد مى‌جنگيم و با كسى كه تسليم شما باشد در صلحيم و هر كس را كه بر ما و شما ستم كرد قصاص مى‌كنيم.
امام سجاد (ع) فرمود: هيهات! هيهات! اى مردمان فريبكار و حيله گر، ديگر به خواهش‌هاى دلتان نخواهيد رسيد. مى‌خواهيد با من نيز همان رفتارى را بكنيد كه پيش از اين با پدرانم كرديد. به پروردگار ركوع كنندگان در منى سوگند، كه هنوز زخم‌ها بهبود نيافته است. ديروز پدرم همراه خاندانش كشته شد و هنوز داغ مرگ رسول خدا (ص) و جدم و پدرم و فرزندانش را فراموش نكرده‌ام. استخوان فكم شكاف خورده است، هنوز كام من از آن واقعه تلخ است و اندوه آن درون سينه‌ام جارى است، و خواسته من اين‌