خطابه ديگر امام حسين عليه السلام‌
هنگامى كه عمر سعد، سپاهش را براى جنگ با حسين عليه السلام آراست؛ و جناح‌هاى آن را منظم ساخت و پرچم‌ها را در جاى خودش نصب كرد، حسين عليه السلام نيز يارانش را در جناح چپ و راست تعبيه فرمود و به آنهايى كه در قلب سپاه جاى داشتند فرمان پايدارى داد.
لشكر كوفه امام عليه السلام را از همه سو در محاصره قرار داد و بر گردش حلقه زد. در اين هنگام حضرت نزد مردم آمد و از آنها خواست سكوت اختيار كنند، اما همچنان در حال گفت و گو بودند. سرانجام امام عليه السلام فرمود: واى بر شما! چرا خاموش نمى‌شويد و به سخنم گوش نمى‌سپاريد؟ بدانيد كه من شما را سوى خوش‌بختى مى‌برم، هر كس از من پيروى كند، هدايت مى‌يابد و هر كس از فرمانم سربپيچد هلاك مى‌گردد؛ اما همه شما از فرمان من سر برتافته‌ايد و به گفتارم گوش نمى‌دهيد، چون عطاى حرام خورده‌ايد و شكمتان از مال حرام پر شده است. خداوند نيز بر قلب‌هاتان پرده افكنده است. واى بر شما! چرا ساكت نمى‌شويد؟ چرا گوش فرانمى‌دهيد؟ ياران عمر سعد با شنيدن اين سخنان به نكوهش يكديگر پرداختند و گفتند: به سخنانش گوش دهيد و سپس همه ساكت شدند.
حسين عليه السلام آغاز به سخنرانى كرد و پس از حمد و ثناى الهى و درود بر پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
اى گروه! به گرداب غم در افتيد و در كام مرگ فرو رويد. آيا هنگام سرگردانى، با بى‌صبرى نزد ما فرياد داد خواهى برمى‌آوريد؛ و آنگاه كه آماده و با تمام توان به فريادتان مى‌رسيم، شمشيرهايى را كه بايد براى يارى ما بكشيد، بر روى ما مى‌كشيد؟ آيا آتشى را كه براى دشمنانتان افروخته‌ايم، بر سر خودمان مى‌ريزيد؟ آيا به نفع دشمن با دوستان خود به جنگ درمى‌آييد؟ مگر دشمن ما و شما، كدام پرچم عدل را ميان شما برافراشته است؛ و در سايه حكومت‌شان به كدام آرزوى‌تان رسيده‌ايد؟ جز اين است كه شكم‌هاتان را از حرام پركرده‌اند؟ و به مال و توشه اندك دنيا شما را دل خوش ساخته‌اند؟ گناه ما چيست و كدام رأى ناپسند را داده‌ايم؟ اى واى بر شما، ما هنوز شمشيرى نكشيده‌ايم؛ دل‌هاى ما آرام است و عزم ما بر جنگ‌