قصّابخانه است بردند و گردن زدند. پس از پايين‌انداختن سرش، پيكر او را نيز پايين انداختند.
ابومخنف گويد:
چون بكير بن حمران احمرى يعنى قاتل مسلم پايين آمد. ابن‌زياد گفت: «او را كشتى؟» گفت: «آرى!» پرسيد: «هنگامى كه او را بالا مى‌بردى، چه مى‌گفت؟» گفت:
«تكبير و تسبيح مى‌گفت و استغفار مى‌كرد و چون نزديك رفتم كه او را بكشم گفت: «بار خدايا! ميان ما و ميان گروهى كه فريب‌مان دادند و به ما دروغ گفتند و رهايمان كردند و ما را كشتند، تو داورى فرما!» من گفتم: «نزديك بيا! سپاس خدا را كه قصاص تو را برايم ميسّر ساخت.» سپس ضربتى زدم كه كارگر نيفتاد. گفت: «اى برده! آيا به جراحتى كه به خاطر قصاص بر من وارد ساختى، نمى‌نگرى؟» «١» ابن‌زياد پرسيد: «آيا در هنگام مرگ هم افتخار مى‌كرد؟» گفت: «دومين ضربه را بر او زدم و او را كشتم.»
ابومخنف گويد:
قيام مسلم بن عقيل در كوفه روز سه‌شنبه هشتم ذى‌حجّه سال شصت هجرى و به قولى روز چهارشنبه هفتم ذى‌حجّه سال شصت و دو، يك روز پيش از روز عرفه و بعد از بيرون آمدن حسين عليه السلام از مكّه به عزم كوفه بوده است.
ابن ابى‌جُحَيفه گويد:
حركت امام حسين عليه السلام از مدينه به مكّه روز يك‌شنبه دو روز مانده از ماه رجب سال شصت هجرى بود و در شب جمعه سوم شعبان به مكّه وارد شد. ماه شعبان و رمضان و شوال و ذى‌قعده را در مكّه ماند. سپس روز سه‌شنبه هشتم ذى‌حجّه يعنى روز ترويه از آن‌جا بيرون آمد. يعنى همان روز قيام مسلم بن عقيل.
شهادت هانى‌
چون عبيداللَّه بن زياد هانى بن عروه را زندانى كرد محمّد بن اشعث نزد عبيداللَّه رفت‌