سرشك خوبان - محمودی، محمد باقر - الصفحة ١٣٨

زناكاران بنى‌اسرائيل هديه داده شد!» همچنين فرمود: «يكى از شاهان بنى‌اسرائيل مرد و همسر و دخترى از وى باقى ماند. مملكت او را برادرش به ارث برد و خواست كه با زن برادر خود ازدواج كند. با يحيى‌ عليه السلام مشورت كرد- چون در آن زمان، شاهان به دستور پيامبران عليهم السلام رفتار مى‌كردند. يحيى‌ گفت: «با وى ازدواج مكن، زيرا زناكار است.»
سرشك خوبان ١٤٨ نامه دوم عمر سعد به ابن‌زياد ..... ص : ١٤٧
چون آن زن نظر حضرت را شنيد، گفت كه يحيى‌، يا بايد كشته شود و يا از مملكت اخراج گردد! آن‌گاه نزد دخترش رفت و او را آراست و گفت: «ميان جمع نزد عمويت برو تا تو را فرا بخواند و در دامنش بنشاند و بگويد كه هر چه دوست دارى از من بخواه، زيرا هر چه بخواهى، به تو مى‌دهم. وقتى چنين گفت، بگو كه من هيچ چيز جز سر يحيى‌ عليه السلام نمى‌خواهم»- چون شاهان هرگاه ميان جمع قولى مى‌دادند و عمل نمى‌كردند، از شاهى بركنار مى‌شدند-. دختر چنان كرد. شاه كه خود را ميان كشتن يحيى‌ و كناره‌گيرى از تخت شاهى مخيّر ديد، تخت شاهى را برگزيد و يحيى‌ را شهيد كرد؛ و زمين، مادر دختر را فرو بلعيد. «١»
گفت و گو با على اكبر عليه السلام‌
عقبة بن سمعان گويد: چون شب به آخر رسيد، امام عليه السلام فرمود كه آب برداريم.
سپس فرمان كوچ داد. به دستور ايشان عمل كرديم. چون از «قصر بنى‌مقاتل» بيرون آمديم و ساعتى راه پيموديم، حضرت سر را بر زين نهاد و چرتى خوابيد. بيدار كه شد، مى‌گفت: «إنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّاإِلَيْهِ راجِعُونَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ» و اين عبارت را دو سه بار تكرار كرد. فرزندش، على بن حسين عليه السلام كه سوار اسب بود، گفت: «إنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّاإِلَيْهِ راجِعُونَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ، اى پدر! فدايت گردم! چرا كلمه استرجاع و حمد بر زبان راندى؟» فرمود: «پسركم! تا سرم را به چرت نهادم، كسى به نظرم آمد كه بر اسب سوار