مردم اگر از آمدنم ناخرسنديد، مرا واگذاريد تا از شما دور شوم و به جايى امن پناه ببرم».
قيس بن اشعث گفت: «آيا به فرمان عموزادگانت درنمى‌آيى؟ در حالى كه جز آنچه تو خود مى‌خواهى و دوست دارى، برايت نمى‌خواهند؛ و هيچ بدى‌اى نيز از ايشان نمى‌بينى» فرمود: «تو برادر برادرت هستى «١»، آيا مى‌خواهى كه بنى‌هاشم بيش از خون مسلم بن عقيل از تو بطلبند؟ نه به خدا سوگند، من دست ذلت به آنان نمى‌دهم و زير بار بردگى‌شان نمى‌روم. اى بندگان خدا! «من از هر متكبرى كه به روز حساب ايمان ندارد، به پروردگار خود و پروردگار شما پناه برده‌ام.» «٢»
آنگاه مركبش را خواباند و به عقبة بن سمعان فرمود تا پاى حيوان را ببندد؛ و سپاه كفر به ايشان هجوم آوَرْد.
خطابه زهير و بروز درگيرى‌
ابو مخنف به نقل يكى از افراد سپاه دشمن به نام كثير بن عبدالله شعبى گويد: چون سوى حسين هجوم برديم، زهير بن قين غرق در سلاح و سوار بر اسبى كه دمى پر مو داشت، سوى ما آمد و گفت: اى مردم كوفه! من شما را از عذاب خداوند بيم مى‌دهم.
همانا از حقوق برادران مسلمان نسبت به يكديگر نصيحت و خيرخواهى است و تا لحظه‌اى كه شمشير ميان ما و شما نيفتاده است، با هم برادريم و بر يك دين و ملتيم؛ و بر ما حق نصيحت داريد، اما چون شمشير در ميان افتاد و رشته پيوند ما و شما بريده شد، ما يك امت و شما امتى ديگريد. بدانيد كه خداوند ما و شما را به فرزندان پيامبرش، محمد صلى الله عليه و آله، امتحان كرده است، تا ببيند كه نسبت به آنان چگونه رفتار مى‌كنيم؛ و اينك شما را به يارى آنان و جنگ با عبيدالله زياد سركش فرامى‌خوانيم. شما از عبيدالله و پدرش در طول دوران حكمرانى آنها جز بدى چيزى نديده‌ايد. اينان بودند كه چشمان‌