سرشك خوبان - محمودی، محمد باقر - الصفحة ١٢١

قوم سبأ نيز ذليل‌تر كنند؛ همان قومى كه زنى بر آنان حكومت مى‌كرد و بر مال و خون‌شان فرمان مى‌راند.»
ابومخنف گويد: چون خبر حركت امام حسين عليه السلام از مكّه به كوفه به گوش عبيداللَّه رسيد، حُصَين بن نُمَير، رئيس شرطه را فرستاد تا در قادسيّه «١» فرود آيد و سواران را ميانه قادسيه تا خفّان «٢» و قادسيّه تا قطقطانه و تا لَعَلْعل سازمان دهد. مردم مى‌گفتند: حسين عليه السلام به عراق مى‌آيد. سپس امام حسين عليه السلام آمد، تا به منزل «حاجز» از دشت «بطن الرمّه» «٣» رسيد و از آن‌جا قيس بن مسهر صيداوى را با نامه زير نزد كوفيان فرستاد:
«بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم. از حسين بن على عليه السلام به برادرانش از مؤمنان و مسلمانان، سلام بر شما. خدا را سپاس كه هيچ معبودى جز او نيست! امّا بعد، نامه مسلم بن عقيل به من رسيده است كه در آن مرا از تدبير نيكو و اتّحاد شما در يارى ما و جستن حقّ‌مان مطّلع مى‌سازد. از خدا مى‌خواهم كه كار ما را اصلاح گرداند و به شما عظيم‌ترين اجر و پاداش را بدهد. من در روز سه‌شنبه هشتم ذى‌حجّه، يعنى روز ترويه از مكّه سوى شما حركت كرده‌ام.
چون پيكم نزد شما آمد، كارتان را سامان دهيد و بكوشيد، زيرا من إن شاءاللَّه همين روزها نزد شما مى‌آيم. درود و رحمت و بركات خدا بر شما باد.» «٤»
مسلم بيست‌وهفت روز پيش از كشته شدنش، براى امام حسين عليه السلام چنين نوشته‌بود:
«امّا بعد، همانا پيك به كسان خود دروغ نمى‌گويد. جمعيّت كوفيان با توست. همين كه نامه را خواندى، روانه شو. والسّلام عليك.»
امام عليه السلام، پس از دريافت نامه مسلم با همسر و فرزند روانه شد و به هيچ مانعى توجّه نمى‌كرد. قيس بن مُسْهِر با نامه امام حسين عليه السلام به كوفه روانه شد. چون به قادسيّه رسيد، حصين بن نمير، او را دستگير كرد و نزد عبيداللَّه زياد فرستاد. عبيداللَّه گفت: «بالاى كاخ‌