سرشك خوبان - محمودی، محمد باقر - الصفحة ٣٠١

كسانى مثل ابن زياد، ابن سعد و ديگر كسانى كه به كارشان راضى بودند مادامى كه چشمى بر ابا عبدالله بگريد، به اينان ملحقند.
چه خوب گفته است شاعر معاصر فاضل، عبدالباقى آفندى عمرى موصلى كه چون درباره لعن يزيد از او پرسيدند گفت:
يَزيدُ عَلى لَعنى‌ عَريضُ جِنابِهِ فَأَغدُو بِه‌ طُولَ الْمَدَى الْعَنُ اللَّعنا «١»
كسانى هم كه از لعن صريح او بيم دارند مى‌توانند اين طور بگويند «خداوند لعنت كند هر كس را كه به قتل حسين رضايت داد و به ناحق خاندان پيامبر را آزرد و حقشان را غصب كرد». به اين ترتيب هر چند شخص يزيد را به طور معين لعنت نكرده است، ولى به طريق اولى و نفس الامر او نيز شامل اين عموم مى‌گردد.
در جايز بودن لعن به اين الفاظ و امثال آن هيچ كس مخالفت ندارد، مگر ابن عربى و موافقان او كه طبق ظاهر آن‌چه از اينان نقل مى‌شود، لعن كسانى را كه به قتل حسين (ع) رضايت داده‌اند جايز نمى‌دانند، واين گمراهى‌اى است كه بر گمراهى يزيد هم برترى دارد!