مذحج با هفت سر آمد.
ديگر افراد سپاه هفت سر آوردند كه روى هم هفتاد سر مى‌شود.
بلاذرى مى‌نويسد: سرهاى كشتگان را بريدند و نزد ابن زياد بردند. مجموع آنها ٧٢ سر بود كه شمربن‌ذى‌الجوشن، قيس بن اشعث، عمرو بن حجاج زبيدى و عزرة بن قيس احمسى از بجيله نزد ابن زياد بردند.
همو در جاى ديگر مى‌نويسد:
پس از كشته شدن حسين عليه السلام سرهاى اهل بيت و يارانش را كه در ركاب وى به شهادت رسيده بودند نزد ابن زياد آوردند.
قبيله كنده به رياست قيس بن اشعث سيزده سر آورد.
هوازن بيست سر آوردند و رئيس‌شان شمر بن ذى‌الجوشن بود.
بنى‌تميم هفده سر آوردند.
بنى‌اسد شانزده سر آورد.
مذحج هفت سر و افراد ديگر قبايل نيز نُه سر آوردند.
زيارتنامه شهيدان‌
در اينجا شايسته است، پيش از نقل بقيه سرگذشت اهل بيت عليهم السلام زيارتنامه آن بزرگواران را كه نام بيشترشان را در بردارد و در روز عاشورا خوانده مى‌شود، بياوريم.
اين كار از سويى موجب اداى حق بزرگ آنان در اسلام مى‌گردد و از سوى ديگر تأييدگر مطالبى است كه درباره زندگى شهداى كربلا در اين كتاب نوشته‌ايم.
چون در زيارتنامه شهدا كه هم اينك درصدد نقل آن هستيم، زيارت سيدالشهدا، به دليل روشن بودن آن براى خواننده متن كتاب، نيامده است، متن زيارتى را كه امام صادق عليه السلام بر سر قبر جدّش، امير مؤمنان عليه السلام، براى امام حسين عليه السلام مى‌خواند در اينجا نقل مى‌كنيم:
السلام عليك يا ابن رَسول اللَّه؛ السلام عليكَ يا ابْنَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنيِنَ السَّلامُ عَليْكَ يا ابْنَ الصِّديقَةِ الطَّاهِرَةِ سَيِّدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ؛ السَّلامُ عليكَ يا مَوْلاىَ‌