دست عمرو بن صبح صدائى به قتل رسيد. گفته مى‌شود كه قاتل او أسيد بن مالك حضرمى بود.
٢١- محمد بن ابى سعيد بن عقيل؛ وى را لقيط جهنى كشت.
٢٢- مردى از خاندان ابى‌لهب كه نامش معلوم نيست.
٢٣- مردى از آل ابى‌سفيان بن حارث بن عبدالمطلب، موسوم به عبدالله كه همان ابوالهياج است. وى شاعر بود.
از غير بنى‌هاشم نيز كسانى با حسين عليه السلام كشته شدند. مثل سليمان، غلام آن حضرت كه به دست سليمان بن عوف حضرمى كشته شد؛ منجح، غلام آن حضرت؛ عبدالله بن يقطر برادر شيرى آن حضرت كه در كوفه از بالاى قصر پايين انداخته شد و او همان كسى است كه درباره‌اش گفته شده است:
«و آخر يهوى من طمار قتيل» «١»
از ديگر قبايل عرب از هر قبيله‌اى يك، يا دو يا سه مرد در ركاب آن حضرت ايستادگى كردند و كشته شدند.
سرها را نزد عبيدالله مى‌برند
سپاهيان بنى‌اميه به‌منظور خوش خدمتى و به طمع دريافت جايزه، همه شهيدان كربلا راسر بريدند و آن سرهاى پاك را نزد عبيدالله زياد بردند.
قبيله كنده به رياست قيس بن اشعث با سيزده سر آمد.
هوازن به رياست شمر بن ذى‌الجوشن بيست سر آورد.
تميم با هفده سر آمد.
بنى اسد با شش سر آمد.