پيكار سيدالشهدا عليه السلام‌
پس از آن كه همه ياران و خاندان حسين عليه السلام به شهادت رسيدند، او خود عازم جنگ با سپاه عمر سعد گرديد. آنگاه فرمود كهنه جامه‌اى آوردند و آن را زير لباس پوشيد تا پس از كشته شدن برهنه نماند. «١»
فرزند پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ميدان رفت و كشتارى عظيم كرد. هركس از سپاه دشمن كه به وى نزديك مى‌شد به قتل مى‌رسيد. وقتى چنين ديدند ميان او و خيمه‌گاه حايل شدند.
امام عليه السلام فرياد زد: «واى بر شما! اى پيروان آل ابى‌سفيان، اگر دين نداريد و از روز رستخيز انديشه نمى‌كنيد، در دنيا آزاده باشيد و اگر خود را عرب مى‌دانيد به [سيره‌] نياكان خويش بازگرديد.»
شمر فرياد زد: «چه مى‌گويى اى حسين؟» فرمود: «مى‌گويم اين منم كه با شما مى‌جنگم، با من بجنگيد، به زنان بى‌گناه چه كار داريد؟ تا زنده هستم اراذل و او باش را از تعرض به حرم من بازداريد.» شمر گفت: «اى پسر فاطمه، اين هم قبول.» آنگاه به يارانش گفت: به حرم او كار نداشته باشيد و تنها به خودش حمله كنيد. به جان خودم سوگند كه او هماوردى بزرگوار است.
به دنبال آن جماعت از هر سو به وى حمله‌ور شد. او حمله مى‌كرد و آنها حمله مى‌كردند. قصد حضرت اين بود كه خود را به فرات‌
سرشك خوبان ٢٢٠ غارت اموال ..... ص : ٢٢٠
برساند و آب بنوشد. اما هر چه‌