شمشير بر سرش زد. حبيب بر زمين افتاد و آن تميمى بر سينه‌اش نشست و سرش را بريد. حُصَين گفت: در كشتن او من با تو شريكم. گفت: به خدا، هيچ كس جز خودم او را نكشته است. گفت: بيا و سر را بده تا بر گردن اسبم بياويزم و مردم آن را ببينند و بدانند كه من با تو شريك قتل او بوده‌ام، آنگاه آن را بگير و نزد عبيدالله ببر، چون من از عطايى كه براى سر او مى‌دهد بى‌نيازم. او نپذيرفت ولى افراد قبيله پادرميانى كردند تا سر حبيب را به حُصين داد. وى نيز سر را به گردن اسبش آويخت و سپس [به آن تميمى‌] بازگرداند. «١»
كشته شدن حبيب بن مظاهر بر امام حسين عليه السلام بسيار گران آمد و فرمود: «من و ياران باوفايم فداى حق مى‌شويم و پاداشمان را از خدا مى‌خواهيم.»
شهادت حر
حر در روز عاشورا اين رجز را مى‌خواند:
آلَيْتُ لا أَقْتُلُ حَتّى‌ أَقْتُلا وَ لَنْ أَصابَ الْيَوْمَ الَّا مُقْبِلًا
أَضْرِبُهُمْ بِالسَّيْفِ ضَرْبًا مِقْصَلًا لا ناكِلًا عَنْهُمْ وَ لا مُهَلّلًا «٢»
و رجز ديگرش اين بود:

سرشك خوبان ١٩٩ شهادت عبدالله و محمد فرزندان مسلم ..... ص : ١٩٩
أَضْرِبُ فى‌ اعْراضِهِمْ بِالسَّيْفِ عَنْ خَيْرِ مَنْ حَلَّ مِنى‌ وَالْخَيْفِ «٣»
در يك نوبت حر و زهير بن قين به سختى پيكار كردند. هرگاه جان يكى به خطر مى‌افتاد، ديگرى حمله مى‌كرد و او را نجات مى‌داد. ساعتى را با اين شيوه جنگيدند تا اين‌كه اوباش سپاه دشمن حمله كردند و حرّ را به شهادت رساندند. «١»
ابو ثَمامه صائدى، از ياران امام عليه السلام، نيز پسر عمويش را كه در سپاه دشمن بود كشت.
نماز خوف‌
امام حسين عليه السلام در روز عاشورا نماز خوف به جاى آورد و پس از نيمروز بار ديگر جنگ آغاز شد. هنگام نماز، سپاه دشمن امام و يارانش را مورد حمله قرار دادند. سعيد بن عبدالله حنفى پيش رفت و خود را هدف تيرهاى دشمن قرار داد. تير از چپ و راست مى‌آمد، اما سعيد آنقدر پايدارى كرد تا به شهادت رسيد.
شهادت زهير بن قين‌
زهير بن قين [در روز عاشورا] جانانه مى‌جنگيد و در حال رزم اين رجز را مى‌خواند.
انَا زُهَيْرُ وَ انَا ابْنُ الْقَيْنِ أَذْوَدَهَمْ بِالسَّيْف عَنْ حُسَيْن «٢»
وى دست بر شانه حسين عليه السلام مى‌زد و مى‌گفت:
أَقْدِمُ هُديْتَ هادِياً مَهْدياً فَالْيَوْمَ تَلْقى‌ جَدَّكَ النَّبِيّا
وَ حَسَناً وَالْمُرْتَضى‌ عَلِيًّا وَ ذَالْجَناحَيْنِ الْفَتَى الْكَمِيَّا «٣»
وَ اسَدُ اللَّهُ الشَّهيدِ الْحَيَّا
سرانجام كثير بن عبدالله و مهاجر بن اوس حمله كردند و او را به شهادت رساندند.