يوسف بن يزيد گويد: به عفيف بن زهير گفتم: آيا تو خود اين صحنه را ديدى؟ گفت:
آرى، با چشم خودم ديدم و با گوش خودم شنيدم.
مبارزه عمر بن قرظه انصارى‌
عمرو بن قرظه انصارى كه در ركاب حسين عليه السلام مى‌جنگيد به ميدان آمد و اين رجز را مى‌خواند:
قَدْ عَلَمتْ كَتيبَةُ الْأَنْصارِ أَنّى سَأَحْمىِ حَوْزَةَ الذِّمارِ
ضَرْبَ غُلام غير نِكْسٍ شارىِ دوُنَ حُسين مُهجتىِ و دارى‌ «١»
ابومخنف به نقل از ثابت بن هبيره مى‌گويد كه عمرو بن قرظه انصارى در ركاب حسين عليه السلام كشته شد. برادرش، على، كه در سپاه عمر سعد بود، فرياد زد: اى حسين، اى دروغگوى پسر دروغگو، برادرم را گمراه كردى و او را فريفتى تا به قتل رسيد؟ فرمود:
خداوند برادرت را گمراه نكرد. بلكه او را هدايت كرد و تو را گمراه ساخت. گفت: خدا مرا بكشد اگر تو را نكشم يا خود بميرم؛ و به امام حمله كرد. اما نافع بن هلال مرادى با ضربت نيزه او را بر زمين زد؛ و يارانش او را گرفتند و از معركه بيرون بردند. بعدها او مداوا شد و بهبود يافت.
مبارزه يزيد بن سفيان تميمى با حرّ
ابومخنف به نقل از نضر بن صالح، ابوزهير عبسى، گويد: هنگامى كه حر به حسين عليه السلام پيوست، مردى از بنى‌تميم به نام يزيد بن سفيان گفت: به خدا سوگند، اگر هنگام بيرون رفتن حر او را مى‌ديدم، با نيزه مى‌زدم. اين در حالى بود كه مردم جولان مى‌دادند و سرگرم پيكار بودند و حر به سپاه عمر سعد حمله مى‌كرد و اين شعر عنتره‌