مكّه كشته شوم نزد من محبوب‌تر از اين است كه در يك وجبى درون آن كشته شوم. به خدا سوگند! كه اگر در لانه حشره‌اى باشم، قطعاً مرا بيرون خواهند كشيد، تا هدف خود را درباره من به اجرا درآورند! به خدا سوگند! ايشان در حقّ من ستم خواهند كرد؛ همان گونه كه قوم يهود در باره روز شنبه ستم كردند.» «١»
از امام صادق عليه السلام نقل است كه عبداللَّه بن زبير به امام حسين عليه السلام گفت: «چه مى‌شد، اكنون كه به مكّه آمده‌اى، در حرم مى‌ماندى؟» حضرت فرمود: «حرمت مكّه را نمى‌شكنيم و روا نمى‌دانيم كه حرمت آن را به وسيله ما بشكنند. اگر من در اعْفَر «٢» كشته شوم، البتّه براى من محبوب‌تر از آن است كه در مكّه كشته شوم.» همچنين امام صادق عليه السلام فرموده است: حسين عليه السلام يك روز پيش از «ترويه» (هشتم ذى حجّه) از مكّه خارج شد و عبداللَّه بن زبير او را مشايعت كرد و گفت: «اى ابوعبداللَّه! در موسم حجّ به عراق مى‌روى؟» فرمود: «پسر زبير! اگر در ساحل فرات به خاك سپرده شوم، نزد من محبوب‌تر است از اين كه در آستانه در كعبه مدفون گردم.»
دو تن از افراد قبيله بنى‌اسد گفته‌اند: از كوفه به قصد حجّ بيرون شديم و آمديم تا به مكّه رسيديم. روز ترويه، حسين بن على و عبداللَّه بن زبير را هنگام بالا آمدن آفتاب، ميان حجر و در كعبه، ايستاده ديديم. به ايشان نزديك شديم و شنيديم كه پسر زبير به حسين مى‌گفت: «اگر مى‌خواهى بمانى بمان و حكومت را به عهده بگير. ما هم مى‌آييم و كمك و خير خواهى‌ات مى‌كنيم و با تو دست بيعت مى‌دهيم.»
حسين عليه السلام فرمود: «از پدرم شنيدم در حرم قوچى است كه حرمت حرم را به خاطر آن خواهند شكست و من دوست ندارم كه آن قوچ باشم.» گفت: «پس اگر دوست دارى بمان و كار حكومت را به من بسپار تا به فرمان تو كار كنم و در هيچ امرى از تو نافرمانى نكنم!» فرمود: «اين كار را هم دوست نمى‌دارم.» سپس صداشان را پايين آوردند و در گوشى با