راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢٠٤ - ریشه برخی مشکلات

منشأ خوبِی و بدِی

قرآن کرِیم مِی‌فرماِید: (مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ).١ هر نِیکِی که به انسان مِی‌رسد از جانب خداوند است و هر بدِی که به انسان مِی‌رسد از جانب خود اوست. اِین نعمت‌ها مانند چشمِی که برخِی انسان‌ها از آن محروم هستند، از طرف خداوند است. اِین گوش، دست و پاِی سالم که برخِی آن را ندارند خداوند به ما داده است اما آن نقاِیصِی که وجود دارد از ناحِیه ما انسان‌هاست.

فاِیده رضا

وقتِی انسان از خداوند راضِی شد،‌ نمازش را تند نمِی‌خواند. با خود مِی‌گوِید که خداوند نعمت‌هاِی زِیادِی را به من داده است؛ عقل سالم دارم درحالِی‌که برخِی از انسان‌ها دِیوانه هستند. توجه به نعمت‌ها باعث مِی‌شود که در مقابل خداوند نماز را تند نخواند بلکه آرام، با حالت معنوِی و توجه بخواند.

«وَلَا يَرْضَى مِنْ نَفْسِهِ بِالْيَسِير» وقتِی مِی‌خواهد کار کند و اعمال خِیرِی انجام دهد، با تمام وجودش آن را انجام مِی‌دهد و به عمل خِیر کم راضِی نمِی‌شود.

خداوند به شما ثروت داده است پس مقدارِی از آن را هم به فقرا بدهِید؛ از شما کم نمِی‌شود بلکه خداوند به شما بازهم مِی‌دهد. نماز،

١ . سوره نساء، آِیه٧٩.