راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٠٣ - تفسیر اخلاص

اِی جبرائِیل! تفسِیر اخلاص چِیست؟ جبرائِیل از طرف خداوند گفت: مخلص کسِی است که از مردم چِیزِی نمِی‌خواهد (مخلص اِین‌قدر بزرگوار و بزرگ‌منش است که از هِیچ ‌کس تقاضا نمِی‌کند) تا خدا به او نعمتِی مِی‌دهد به آنچه خدا به او داد راضِی مِی‌شود.

مخلص کسِی است که از مردم درخواست نمِی‌کند، بلکه تلاش و کوشش مِی‌کند تا خودش به دست بِیاورد. از دِیگران مطالبه نمِی‌کند و در مقابل دِیگران اظهار نِیاز نمِی‌کند. خداوند هم به او لطف مِی‌کند و به آنچه خداوند به او لطف کرده راضِی مِی‌شود

«وإذا بقي عنده شئ أعطاه في الله» انسان مؤمن ابتدا از خداوند درخواست مِی‌کند و صبر مِی‌کند که خدا برساند. به اندازه تلاشش درآمد دارد و از آن استفاده مِی‌کند و دست نِیاز به طرف کسِی دراز نمِی‌کند. از اِین درآمدش اگر چِیزِی زِیاد بِیاِید به دِیگران هم مِی‌دهد.

باِید بِیاموزِیم به اندازه چِیزِی که خدا به ما داده مصرف کنِیم نه زِیادتر.

«فإن من لم يسأل المخلوق فقد أقر لله عزوجل بالعبودية» مِی‌دانِید اِین چه مقامِی است؟ کسانِی که به سمت مخلوق دست نِیاز دراز نمِی‌کنند، از دل و جان، اِیمان به خداوند دارند. عبد خداوند بودن به گفتن نِیست بلکه به عمل انسان است. اگر زندگِی و مصارف خود را با اعطاِی خداوند هماهنگ و ترسِیم مِی‌کنِید و به کسِی دست نِیاز دراز نمِی‌کنِید معناِیش اِین است که من خدا را قبول دارم، اقرار دارم که عبد خداوند هستم و از خداوند راضِی هستم.

«وإذا وجد فرضي فهو عن الله راض والله تبارك وتعالى عنه راض» وقتِی عبد