راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٥٣ - بزرگترین توهین

بانِیان پرسِید: چه مِی‌کنِید؟ گفتند: مسجد مِی‌سازِیم. بهول گفت: ‌براِی چه مسجد مِی‌سازِید؟ گفتند: براِی رضاِی خدا مسجد مِی‌سازِیم.

بهلول سفارش داد بر سنگِی عبارت «مسجد بهلول» را حک کنند و آن را شبانه بر ورودِی مسجد، نصب کرد. روز که شد، بانِیان با دِیدن آن نوشته عصبانِی شدند و آن را شکستند، سپس بهلول را ِیافتند و کتک زدند که چرا اِین کار را کردِی. بهلول به آنان گفت: مگر چه عِیبِی دارد؟ گفتند: ما اِین همه پول خرج نکردِیم که مسجد به نام تو باشد. بهلول به آنان گفت: اگر مسجد را براِی رضاِی خدا ساختِید، اشتباه نمِی‌کند که ثوابش را به من بدهد اما اگر آن را براِی رِیا و دِیدن مردم ساختِید، نگوِیِید که براِی رضاِی خدا ساختِیم.١

بزرگ‌ترِین توهِین

هِیچ توهِینِی بالاتر از اِین نِیست که خداِی قادر مطلق ٢ را کنار گذاشته و به عبدِی ضعِیف متوسل شوِیم؛ اِین عمل، بزرگ‌ترِین اهانت به خداوند است. مخلوق به خداوند نمِی‌گوِید که به داد من برس اما به عبد ضعِیفِ بِیچاره خدا متوسل شده و مِی‌گوِید که به داد من برس. آرِی! گاهِی انسان به خداوند متوسل مِی‌شود و از خداوند درخواست مِی‌کند که وسِیله را براِی او فراهم کند؛ (وَابْتَغُوا إِلَيهِ الْوَسِيلَةَ)؛٣

١ . مجموعه آثار شهِید مطهرِی . ج٢٦، ص ٣٦٦.

٢ . سوره احقاف، آِیه ٣٣.

٣ . سوره مائده، آِیه ٣٥.