راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢٢٢ - زهد آیتالله بروجردی رحمه الله

توجه به امور معنوِی داشته باشِید، خداوند آن علم همراه با نورانِیت را به شما عناِیت خواهد کرد. زهد براِی اِین است که آن علم براِی شما محقق شود و قلم، قدم و افکارتان در مسِیر خداِیِی باشد.

«مَنْ أَخْلَصَ لِله أَرْبَعِينَ صَبَاحاً ظَهَرَتْ يَنَابِيعُ الْحِكْمَةِ مِنْ قَلْبِهِ عَلَى لِسَانِه‌».١ اگر سعِی کنِید که چهل روز، اعمالتان خالص براِی خدا باشد و هِیچ رِیاِیِی در کار نباشد، چشمه‌هاِی حکمت از قلبتان بر زبانتان جارِی مِی‌شود.

ِیقِین

ِیکِی از موضوعاتِی که در سلوک و اخلاق، تأثِیر بسِیار و ثمرات زِیادِی بر آن مترتب است، موضوع ِیقِین است. ِیکِی از خصوصِیات مؤمن آن است که به ِیقِین برسد. ِیقِین بالاترِین مرحله‌اِی است که انسان در تکامل به آن مِی‌رسد. ممکن است شک به وجود خدا، معاد و ... در انسان وجود داشته باشد، با وجود اِین شک‌ها هِیچ اعتقادِی محقق نخواهد شد.

رسِیدن به مرحله ِیقِین به زبان، خِیلِی آسان است اما در عمل، خِیلِی مشکل است. ممکن است افرادِی هم اِین ادعا را داشته باشند درحالِی‌که ِیقِین ندارند؛ زِیرا ِیقِین ملازم با اعتقاد است. معناِی اعتقاد اِین نِیست که معناِیِی به انسان تلقِین شود و او هم بپذِیرد بلکه ِیقِین زمانِی است که از مرحله شک عبور کنِید.

١ . جامع الأخبار، ص٩٤.