راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢١١ - آثار مقام رضا

انسان‌هاِی پولدارِی را مِی‌شناسم که بسِیار غصه پول و همِیشه دعا و ثناِیش اِین است که خداوندا به من پول بده. ثروت فراوانِی دارد اما غصه‌دار است که چگونه آن را نگه دارد و از حوادث حفظ کند. کسِی که به مقام رضا نرسِیده وقتِی مشکلش حل نشود، غمناک است اما کسِی که مقام رضا را دارد شادمان است. ازاِین‌رو است که امام ٧ فرمود: خوش‌ترِین مردم که عِیش خوبِی دارند و راحت‌ترِین انسان‌هاِی روِی زمِین کسانِی هستند که به قسمت خداوند راضِی مِی‌شوند.

مقام رضا بهترِین مقامِی است که انسان باِید سعِی کند که داشته باشد؛ اِین از صفات انبِیا و اولِیاِی الهِی است. انسان‌هاِیِی که وارسته شدند و به مقامات معنوِی رسِیدند، کسانِی بودند که رضاِی به قضاءالله داشتند. گاهِی علماِی ما مبتلا به مرض‌هاِیِی مِی‌شدند اما صبر مِی‌کردند و راضِی به قضاِی خداوند بودند و مِی‌گفتند: الحمدلله که بدتر از اِین نشدِیم.

مقام زهد

«ِیا جبرائِیل فَمَا تَفْسِيرُ الزُّهْدِ؟ قَالَ الزَّاهِدُ يُحِبُّ مَنْ يُحِبُّ خَالِقُهُ وَيُبْغِضُ مَنْ يُبْغِضُ خَالِقُهُ وَيَتَحَرّجُ مِنْ حَلَالِ الدُّنْيَا وَلَا يَلْتَفِتُ إِلَى حَرَامِهَا فَإِنَّ حَلَالَهَا حِسَابٌ وَحَرَامَهَا عِقَابٌ وَيَرْحَمُ جَمِيعَ الْمُسْلِمِينَ كَمَا يَرْحَمُ نَفْسَهُ وَيَتَحَرَّجُ مِنَ الْكَلَامِ كَمَا يَتَحَرَّجُ مِنَ الْمَيْتَةِ الَّتِي قَدِ اشْتَدَّ نَتْنُهَا وَيَتَحَرَّجُ عَنْ حُطَامِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا كَمَا يَتَجَنَّبُ النَّارَ أَنْ تَغْشَاهُ وَأَنْ