راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ٢٠١ - شکر زبانی

خداوند عبدِی را که شکرگزار است دوست دارد. خداوند در روز قِیامت به بنده‌اِی از بندگانش مِی‌فرماِید: «آِیا از فلانِی تشکر کردِی؟» بنده مِی‌گوِید: «از خداوند تشکر کردم». خداوند مِی‌فرماِید: «شکر من را به جا نِیاوردِی؛ چون شکر مخلوق نکردِی». سپس امام صادق ٧ فرمود: شاکرترِین شما نسبت به خداوند، شاکرترِین شما نسبت به مردم است.

کسِی به شما قرض داده است و شما از خداوند تشکر مِی‌کنِید. از خداوند باِید تشکر کرد اما کافِی نِیست؛ شکر خداوندِی که بدون تشکر از مخلوق باشد، مقبول خداوند نِیست.

رِیشه برخِی مشکلات

رِیشه بسِیارِی از مشکلات خانوادگِی و طلاق‌ها ناشِی از تشکر نکردن است. مردِی که زحمت مِی‌کشد و مخارج خانواده را تأمِین مِی‌کند جا دارد که زن و فرزندان از اِین پدر مهربان که مواد خام و اصلِی را تهِیه کرده تشکر کنند. باِید از زنِی که خانه را تمِیز کرده، غذا تهِیه کرده، به استقبال همسرش رفته و با محبت رفتار کرده نِیز تشکر کرد؛ باِید هم تشکر زبانِی و هم تشکر عملِی باشد.

خداوند تبارک و تعالِی مِی‌فرماِید: (وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ)؛١ (همچنين به خاطر بياوريد) هنگامِی که پروردگارتان اعلام داشت: اگر شکرگزارِی کنيد، نعمت خود

١ . سوره ابراهِیم، آِیه٧.