راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٩٢ - صبر مراجع

خواسته‌هاِی انسان زِیاد است اما برخِی خواسته‌ها، انسان را به خود مشغول مِی‌کنند و توجه انسان را بِیش از اندازه جلب مِی‌کنند. اِین علاقه و محبت خوب است درصورتِی که در مسِیر خوب و صحِیحِی قرار گِیرد، نه مانند کسِی که به خلاف و گناه علاقه دارد. براِی همِین است که آقا امِیرالمؤمنِین علِی ٧ فرمود: «قيمة كل امرء ما يحسنه» ارزش هر انسانِی به آن چِیزِی است که به آن علاقه دارد. هر چِیزِی که انسان بِیش‌از اندازه به آن علاقه دارد، شخصِیت او را نشان مِی‌دهد.

«ألصّبر صبران صبر على ما تكره و صبر على ما تحبّ»؛١ صبر بر دو قسم است: صبر بر آنچه ناپسند است و صبر بر آنچه دوست دارِی.

ممکن است انسان به چِیزِی علاقه داشته باشد و آن را دوست داشته باشد اما حق نِیست، در اِین صورت باِید صبر کند. انسان ممکن است غذاِیِی را دوست داشته باشد اما چون حرام است به آن دست نمِی‌زند. ممکن است من براِی گرفتن پست و منصبِی صلاحِیت نداشته باشم و خودم مِی‌دانم، پس آن را نمِی‌پذِیرم.

خداوند نِیز در قرآن کرِیم مِی‌فرماِید: (وَعَسَى أَنْ تَكْرَهُوا شَيئًا وَهُوَ خَيرٌ لَكُمْ وَعَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَيئًا وَهُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَاللَّهُ يعْلَمُ وَأَنْتُمْ لَا تَعْلَمُونَ)؛٢ چه بسا چيزِی خوشاِیندتان نباشد، حال آن‌که خير شما در آن است يا چيزِی را دوست داشته باشيد، حال آن‌که شرّ شما در آن است.

١ . غرر الحكم و درر الكلم،ج١، ص١٠٣.

٢ . سوره بقره، آِیه٢١٦.