راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٧٠ - تواضع در مجالس

٢ـ تواضع با سلام

«وَأَنْ تُسَلِّمَ عَلَى مَنْ تَلْقَى»: ِیکِی از راه‌هاِی تواضع اِین است که با هر کسِی ملاقات نمودِی، سلام کنِی. لازم نِیست که او به ما سلام کند، وظِیفه مردم نِیست که به ما سلام کنند بلکه ما به مردم سلام کنِیم. راه که مِی‌روِی به دِیگران سلام کن؛ آن‌ها هم ِیاد مِی‌گِیرند به تو سلام مِی‌کنند. توقع نداشته باش که دِیگران حتماً به تو سلام کنند، تو به دِیگران سلام کن.

٣ـ ترک جدال

«وَأَنْ تَتْرُك‌ الْمِرَاءَ وَإِنْ كُنْتَ مُحِقّاً»: با دِیگران جدال نکن. حرفت را بگو؛ اگر حرفت حق باشد مِی‌پذِیرند اگر ناحق بود نمِی‌پذِیرند. حق با تو است اما خِیلِی جدال نکن. سر اِین‌که حرفت را بپذِیرند، دعوا نکن. حرف حقت را بگو و اتمام حجت کن.

٤ـ دوست نداشتن ستاِیش شدن

«وَأَنْ لَا تُحِبَّ أَنْ تُحْمَدَ عَلَى التَّقْوَى»: نکته دِیگرِی که امام صادق ٧ فرمود اِین است که وقتِی اسمت را در بلندگو مِی‌برند که جناب حجت‌الاسلام، آِیت‌الله و چنِین‌وچنان، اگر کِیف مِی‌کنِی و لذت مِی‌برِی بدان که تکبر در وجودت هست. اگر در قلبت هم دوست دارِی، به آن شخصِی که از تو تعرِیف مِی‌کند خِیلِی بها نده. دوست نداشته باش که همِیشه از تو تعرِیف کنند بلکه دنبال اِین باش که خود را متواضع جلوه دهِی تا کم‌کم واقعاً متواضع شوِی.