راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١٥٨ - پذیرش اشتباه، سیره بزرگان

تواضع عملِی

براِی علاج کسالتِ عجب باِید سعِی بر تواضع باشد. هم تواضعتان را نسبت به مردم روزبه‌روز زِیاد کنِید (به همه سلام کنِید تا مبادا تکبر بر شما عارض شود) و هم نسبت به خدا تواضع داشته باشِید. همِیشه از خدا تشکر کنِید؛ پاِیم درد مِی‌کند، افراد بسِیارِی هستند که پاِیشان را قطع کرده‌اند، الحمدلله من پا دارم. هر مشکلِی پِیدا مِی‌کنِید همواره تشکر کنِید. اگر اِین روحِیه را در خود تقوِیت کنِید با «اعجاب المرء بنفسه» مبارزه کرده‌اِید و آن را کم‌کم از خود دور مِی‌کنِید؛ وگرنه اِین حالت عجب گاهِی ما را مِی‌گِیرد. اِین عجب ما را بِیچاره‌ مِی‌کند.

نمونه بارزِی از تواضع عملِی

مرحوم شهِید مطهرِی قدّس سرّه درباره مِیرزا علِی آقاِی شِیرازِی مِی‌نوِیسد: گاهِی براِی ما درس اخلاق مِی‌داد، منبر مِی‌رفت و صحبت مِی‌کرد (تعبِیر شهِید مطهرِی اِین است: منبرش بيش از آن كه «قال» باشد «حال» بود). از او خواهش کردند که ِیک ماه رمضان در مدرسه صدر اصفهان نماز جماعت بخواند. او قبول نمِی‌کرد و از امام شدن پرهِیز داشت، اصرار کردند تا پذِیرفت.

کم‌کم مردم اصفهان متوجه شدند که نماز جماعتِی در مدرسه صدر منعقد مِی‌شود و حاج مِیرزا علِی آقاِی شِیرازِی، امام جماعت است، جمعِیت بسِیارِی براِی نماز آمدند و جمعِیت روزبه‌روز زِیاد ‌شد. حاج مِیرزا علِی آقاِی شِیرازِی خبردار شد که جمعِیت به‌قدرِی زِیاد شده که نمازهاِی جماعت در مساجد اطراف کم شده و همه مردم در نماز وِی