راه فضیلت - حسینی، همت علی - الصفحة ١١٩ - ٢ـ طلبکاری

٣ـ نسبت به خدا و رسول، تکبر ندارد اما نسبت به مردم تکبر دارد.

درجات کبر

کبر و خودبرتر‌بِینِی منشأ اکثر مفاسدِی است که در عالم وجود دارد؛ کسانِی که اهل کبر هستند، باعث مفاسد زِیادِی در جامعه مِی‌شوند.

کبر، سه درجه و مرحله دارد:

درجه اول

انسان در وجودش، کبر باشد و خودش را از دِیگران بالاتر مِی‌بِیند؛ مِی‌گوِید: «من از شما بالاتر هستم، عقِیده‌ام اِین است که از شما بالاتر هستم». برخِی خود را کوچک مِی‌دانند و مِی‌گوِیند: «من قابلِی ندارم، ارزشِی ندارم و مِی‌دانم که دِیگران از من بهتر هستند»؛ اما برخِی مِی‌گوِیند: «من از همه بالاتر هستم». برخِی از اِین‌ افراد به‌دلِیل تقواِیِی که دارند با اِین خصلت خود مبارزه مِی‌کنند؛ ِیعنِی در ظاهر، کبر خود را مِی‌کوبند، نسبت به همه تواضع مِی‌کند و در مقابل همه، اظهار کوچکِی مِی‌کند. اِین کار باعث مِی‌شود که آرام‌آرام خصلت کبرِی که در وجودش هست را بشکند.

چنِین شخصِی هم کبر دارد و در خلوت با خود مِی‌گوِید که من از دِیگران بالاتر هستم و همِیشه خوبِی‌هاِی خود را محاسبه مِی‌کند بدون اِین‌که بدِی‌هاِی خود را در نظر بگِیرد. متکبر متواضع‌نما واقعاً تکبر دارد اما جلو مردم، خودش را متواضع نشان مِی‌دهد. اِین شخص با کبرش