آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14)
(١)
مقدمة مصحح نسخه عربى
٢ ص
(٢)
مدارك تصحيح نسخه عربى و در آوردن احاديث و حاشيه نويسى
٤ ص
(٣)
ادامه ابواب كليات احوال جهان
٧ ص
(٤)
(باب چهارم) عرش و كرسى و حاملان آنها
٧ ص
(٥)
آيات قرآن
٧ ص
(٦)
تفسير
٨ ص
(٧)
روايات
١٠ ص
(٨)
تحقيق اين اخبار و جمع ميان آنها
٣٩ ص
(٩)
باب پنجم حجب و استار و سرادقات
٤١ ص
(١٠)
روايات
٤١ ص
(١١)
خلاصه در اين باب
٤٥ ص
(١٢)
باب ششم سدرة المنتهى و معنى عليين و سجين
٤٨ ص
(١٣)
آيات
٤٨ ص
(١٤)
تفسير
٤٩ ص
(١٥)
روايات
٥٠ ص
(١٦)
باب هفتم بيت المعمور
٥٥ ص
(١٧)
آيات قرآن
٥٥ ص
(١٨)
تفسير
٥٥ ص
(١٩)
روايات
٥٥ ص
(٢٠)
باب هشتم آسمانها، چگونگى و شماره آنها، اختران و شمارهشان، وصفشان و وصف كهكشان
٦١ ص
(٢١)
آيات قرآن
٦١ ص
(٢٢)
تفسير
٦٤ ص
(٢٣)
دنباله است در رانده شدن ديوها بوسيله شهابها
٨٠ ص
(٢٤)
اخبار
٨٤ ص
(٢٥)
يك فائده در باره ابعاد ستارگان و سيارات
١٠٣ ص
(٢٦)
باب نهم در خورشيد و ماه و احوال و صفات آنها و در شب و روز و آنچه بدانها وابسته است
١٠٨ ص
(٢٧)
آيات
١٠٨ ص
(٢٨)
تفسير
١١٢ ص
(٢٩)
روايات
١٢٧ ص
(٣٠)
كلامى در باره جرم و مساحت خورشيد و ماه
١٨١ ص
(٣١)
باب دهم در علم نجوم و عمل بدان و حال منجمان
١٨٥ ص
(٣٢)
آيات قرآن
١٨٥ ص
(٣٣)
تفسير
١٨٥ ص
(٣٤)
روايات
١٨٧ ص
(٣٥)
دنباله و تفصيل خوب اقوال فقهاء شيعه در باره ستارهشناسى و پيشگوئى بدان
٢٣٤ ص
(٣٦)
باب يازدهم در نهى از بارانجوئى بستارهها و نهى از فال بد و واگيره بيمارى
٢٦٢ ص
(٣٧)
آيات
٢٦٢ ص
(٣٨)
تفسير
٢٦٢ ص
(٣٩)
روايات
٢٦٣ ص
(٤٠)
باب دوازدهم آنچه مناسب نجوم و احكام نجوم است از كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤١)
روايات
٢٧٨ ص
(٤٢)
كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤٣)
در روز اول ماه چه نشانههايى است
٢٧٨ ص
(٤٤)
گرفتن خورشيد در 12 ماه چه نشانهايست
٢٧٩ ص
(٤٥)
ماه گرفتن در طول سال نشان چيست؟
٢٨١ ص
(٤٦)
كتاب الاختصاص
٢٨٢ ص
(٤٧)
أبواب ازمنه، انواع آن، سعد و نحس آن احوال ديگر آن
٢٨٥ ص
(٤٨)
باب سيزدهم سالها، ماهها، انواع آنها، چهار فصل، احوال آنها
٢٨٥ ص
(٤٩)
آيات قرآن
٢٨٥ ص
(٥٠)
تفسير
٢٨٥ ص
(٥١)
توضيح
٢٨٩ ص
(٥٢)
روايات
٣١٥ ص
(٥٣)
فهرست جزء دوم آسمان و جهان
٣٢٧ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص

آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٨٠ - دنباله است در رانده شدن ديوها بوسيله شهابها

با پرتو خود پرده تاريكى را سوراخ ميكند و در آن فرو ميرود دوّم چون از مشرق برآيد هوا را مانند متّه سوراخ ميكند سوم آن را بشيطان پرتاب كنند و او را سوراخ كند و بسوزاند چهارم فراء گفته اختر بالاتر اختران است چون عرب پرنده‌اى كه بسيار اوج گيرد گويند سوراخ كرد.

در خود نجم هم اختلاف است، برخى گفتند مقصود همه اختران است چون «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ» و ديگران گفتند اختر مخصوص منظور است، ابن زيد گفته: ثريا است، فرّاء گفته: زحل است كه به نور خود هفت آسمان را سوراخ كند، و ديگران گفته‌اند شهابها است كه بديوها پرتاب شوند چون خدا فرموده «بدنبال او است شهابى ثاقب» «وَ السَّماءِ ذاتِ الرَّجْعِ‌» طبرسى- ره- در (ج ١٠ ص ٤٧٢) مجمع گفته:

أكثر مفسران گويند يعنى باران بده و گفته‌اند: يعنى خورشيد و ماه و اخترانش را با طلوع و غروب آنها برگردان ميكند، و گفته‌اند، برگردانى آسمان اينست كه در هر حال بمرور زمان خبر ميدهد و باران و روزى و جز آن بر ميگرداند (پايان) من گويم: دور نيست اشاره به برگشت خمسه متحيره باشد چنانچه گذشت «بآسمان كه چگونه برافراشته شده» در مسافتى دور بى‌وسيله نگهدارى و بى‌ستون «وَ ما بَناها» يعنى كسى كه او را ساخته.

دنباله است: [در رانده شدن ديوها بوسيله شهابها]

رازى در (ج ٨ ص ٢٤٦- ٢٤٨) تفسيرش گفته: در اختران سودهاى فراوانيست.

١- خدا با آنها آسمان را زيور نموده.

٢- در شب تا اندازه روشنى دهند و از اين رو اگر ابر درهمى در شب برآيد تاريكتر مى‌شود چون ابر جلو پرتو آنها را ميگيرد.

٣- در احوال چهار فصل اثر بخشند زيرا اجسام بزرگيند و نورانى و چون خورشيد با اخترى گرم كن همراه شود در تابستان گرما سخت‌تر شود، زيرا مانند