آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨٠ - گرفتن خورشيد در ١٢ ماه چه نشانهايست

ناحيه كه در ربيع بصلح انجامد و پيروزى سلطان را باشد.

در ربيع الاول: ميان مردم سازش باشد، اختلاف كم شود، پيروزى از آن سلطانست در مغرب، كار و گوسفند كمياب شوند و در پايان سال فراوان شوند و در شترهاى بيابانى وبا افتد در ربيع الآخر: اختلاف ميان مردم بيش گردد، جمع بزرگى از آنها كشته شوند، بر پادشاه شورش شود هراس و نبرد باشد، مردم پر بميرند.

در جمادى الاولى: همه مردم در وسعت افتند، و پادشاه بمردم نظر كند و باهل كشورش نيكى كند و جانبدارى نمايد.

در جمادى الآخرة: يكى از بزرگان مغرب بميرد، در بلاد مصر جنگ سخت باشد، و آخر سال در مغرب گرانى شود.

در رجب: زمين آباد گردد، باران در كوهستان و ناحيه مشرق بسيار باشد، ملخى در ناحيه فارس پديد آيد كه زيانى ندارد در شعبان: همه مردم از پادشاه بسلامت باشند و او در مغرب بدشمنانش پيروز گردد، آخر سال در جبال وباء پديد گردد و دنبالش سلامت باشد.

در ماه رمضان: همه مردم فرمانبر بزرگ پارس شوند، روم بر عرب سخت بتازند، و بر روم بچرخد و اسير و غنيمت بدهند.

در شوال: در زمين هند و زنگبار جنگ سخت باشد، و در مشرق گياه فراوان باشد.

در ذى قعده: باران بسيار و پياپى، ويرانى در ناحيه پارس.

در ذيحجه: باد بسيار باشد، اشجار كم شوند، در زمين مغرب درنده پديد آيد و ويرانى، گندم آنها كم شود و گران، بر پادشاه شورش سختى رخ دهد، گندم در پارس كم شود و در سال آينده ارزان شود.