آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣١ - روايات

گناهانى كه هوا را تيره كنند جادو و كهانت و عقيده بنجوم و دروغ شمردن تقدير است (الخبر).

بيان: تيره‌گى هوا كنايه است از سرگردانى، يا سختى بلاء و ظهور آثار خشم خدا در فضا.

٦٦- در النجوم در كتاب عرائس ثعلبى گويد: او را ادريس ناميدند، چون بسيار كتاب بررسى كرد و هم صحف آدم و شيث را و نخست كسى بود كه با قلم نگاشت و جامه دوخت، و دوخته پوشيد، و نخست كسى كه در نجوم و حساب نظر كرد.

سيد- ره- در نقلى از تورات آورده كه ادريس ٧ نخست كس بود كه خط نوشت و حساب نجوم را رسيد، و از رساله أبى اسحاق طرسوسى نقل كرده: راستى خدا آدم را كه از بهشت بزمين فروآورد، هر دانشى باو داد و از آن جمله علم نجوم و طبّ بود، گويد: در كتاب منتخب از طريق علماء شيعه در دعاى روزى از رجب ديدم «و آموزنده ادريس شماره نجوم و حساب و سالها و ماهها و ازمنه را» و عبد اللَّه بن محمّد بن طاهر در كتاب «لطائف المعارف» گفته نخست كسى كه علم نجوم را پديد كرد، و رهنمائى كرد بر تركيب و اندازه سير كواكب و وجوه تأثير كواكب را روشن نمود هرمس بود.

٦٧- در درّ منثور (ج ٣ ص ٣٤) از قتاده كه خدا ستاره‌ها را براى سه خصلت ساخته، زيور آسمانند، راهنما و راننده شياطين از آسمان هر كه جز اين گويد، در رأى و بهره و نصيبش خطا رفته، و ندانسته گفته و مردمى بنادانى در امر خدا بستاره‌ها پيشگوئى كنند كه هر كه بستاره چنانى زناشوئى كند چنين و چنان مى‌شود و هر كه بستاره چنانى سفر كند چنين مى‌شود، بخدا هيچ ستاره نيست كه بطالع آن سرخ و سياه و بلند و كوتاه و زيبا و زشت زاده شوند، و اگر كسى غيب ميدانست بايد آدم ٧ بداند كه خدايش بدست خود آفريد، و فرشته‌ها را بسجده او واداشت و نام هر چيز را باو آموخت.