و شايد عقيده گروهى باشد مانند كراچكى كه در كنز الفوائد گفته: بدان كه زمين كرويست و هوا گرد آنست و افلاك گرد همه و آنها چند طبقه‌اند روى يك ديگر و هفت از آنها از آن خورشيد و ماه و پنج ديگرند بنام «متحيّره» كه زحل و مشترى و مريخ و زهره و عطاردند، و هر كدام از اين هفت فلكى براى خود دارند و فلك زحل بالاى همه است و فلك ماه نزديكتر همه است بزمين و فلك خورشيد در ميان آنها است و فلك مشترى زير فلك زحل است و سپس مريخ است و بالاى فلك ماه فلك عطارد است و آنگه فلك زهره، و فلك اختران ثابت گرد همه آنها است و آنان همه اخترانيند جز اين هفت كه در آسمان ديده شوند، سپس فلك محيط اعظم است كه همه اين افلاك را ميچرخاند، بالايش هفت آسمان گرد همه افلاك هستند كه جاى فرشته‌هايند و پيغمبران و حججى كه خدايشان بالا برده است (پايان) و اين قولى است ناشناس و نديدم كه ديگرى گفته باشد، و مخالف آن با ظاهر آيه شريفه بيش از گفته مشهور حكماء است.

«نوشت آرى» يعنى روا است بررسى نجوم تا از يگانه‌پرستى بيرون نبرد كه آنها را اثر بخش دانند در برابر خدا و شريك او خوانند در خلق و تدبير، و ظاهر اينست كه مقصود از نجوم در اينجا همان علم هيئت است و انديشه در اوضاع فلكى و چرخش كواكب و افلاك و سنجش اندازه حركاتشان و مانند آنها، نه استخراج احكام و پيشگوئى از آينده.

٣٨- در النجوم: پس از بيان مدركى گفته: روايت است كه هارون الرشيد موسى بن جعفر ٧ را بحضور خود آورد و گفت: مردم شما را ستاره‌شناس دانند اى زاده‌هاى فاطمه، و ميگويند شماها آن را خوب ميدانيد، و فقهاء عامه ميگويند:

رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله فرموده: در باره اصحاب من خموش باشيد و در باره قدر خموش باشيد و در باره نجوم هم خموش باشيد، و امير المؤمنين داناتر مردم بود بنجوم و هم فرزندانش كه امام شيعه هستند.

امام كاظم ٧ فرمود: اين حديث ضعيف است و سندش مورد طعن است، و خدا