آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ٦٣ - آيات قرآن

٢٠- الطور (٥) سوگند بسقف افراشته ٩ روزى كه آسمان بخوبى موج زند و بلرزد.

٢١- النجم (١) سوگند باختر چون فرو افتد ٤٩ و راستى كه او است پرورنده ستاره شعرى.

٢٢- القمر (١) نزديك است هنگامه و شكافت ماه.

٢٣- الرحمن (٥- ٧) خورشيد و ماه در شماره‌اند، نجم و درخت سجده ميكنند، و آسمان را برافراشت- ٣٧ چون شكافت آسمان و گلى سرخ پژمرده شد و چون روغن وارفته گرديد.

٢٤- الواقعه (٧٦) نه نه، سوگند به پرتگاه اختران ٧٧ كه اين سوگنديست اگر بدانيد بزرگ.

٢٥- الملك (٥- ٣) آنكه هفت آسمان آفريد برابر، نبينى در آفرينش خدا هيچ تفاوتى، برگردان ديده را آيا سستى در آن بينى، سپس دو بار ديده بر انداز تا رانده و خسته بتو باز گردد، و البته كه آسمان دنيا را آراستيم به چراغها و آنها را مايه راندن ديوها نموديم و عذابى افروخته بر ايشان آماده كرديم.

٢٦- الحاقة (١٦) شكافته آسمان و امروزه از هم پاشيده است.

٢٧- المعارج (٨) روزى كه باشد آسمان چون سرب گداخته.

٢٨- نوح (١٥- ١٦) آيا نبينيد چگونه آفريد خدا هفت آسمان را برابر و نهاد در آنها ماه تابان و خورشيد درخشان.

٢٩- الجن (٨- ٩) و راستى ما آسمان را بسوديم و يافتيم كه پر است از نگهبان سخت و شهابها، و راستى ما بوديم كه مينشستيم در جايى كه ميشنوديم و اكنون هر كه گوش بايستد دريابد شهابى در كمين.

٣٠- المرسلات (٨) چون اختران خموش شوند و چون آسمانها شكافته شود.

٣١- النبأ (١٢- ١٣) و ساختيم بالاى سرتان هفت آسمان محكم و