٣٨- در درّ منثور (ج ٥ ص ٣٥٦) از عبد اللَّه بن مغفّل كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و اله فرمود: عيسى بن مريم ٧ گفت: اى گروه حواريّون، الصلاة جامعه، حواريون در ژست عبادت بيرون شدند با شكم گرسنه و چشم گريان و رنگ زرد، عيسى آنها را به بيابانى برد و بر سكوئى ايستاد، و سپاس خدا كرد و او را ستود و سپس از آيات و حكمت خدا بر آنها خواند و فرمود: اى گروه حواريون، آنچه گويم گوش كنيد، من در كتاب خدا كه بنام انجيل فرود آمده دريافتم وظائفى معلوم بدانها عمل كنيد.

گفتند: يا روح اللَّه آنها چه باشند؟ فرمود: شب براى سه كار آفريده شده و روز براى هفت كار و هر كه شب و روز بر او گذرند و اين كارها را نكند روز قيامت دشمن او باشند، شب براى آنست كه تن خسته خود را كه روز رنج كشيده آسوده سازى و براى گناه روزت آمرزشخواهى و بدان باز نگردى، و چون صابران در آن دعا كنى يك سوم را بخوابى و يك سوم را نماز كنى و يك سوم را لابه كنى به درگاه پروردگارت، شب براى اينها آفريده شده، و روز براى اينست كه نماز واجبت را كه مسئول آنى و از آنت پرسند و باز رسند بخوانى و به پدر و مادرت نيكى كنى و معيشت يك روزت را بدست آرى و از يكى از اولياء اللَّه ديدن كنى تا خدايتان مشمول رحمت خود كند، و جنازه‌اى را تشييع كنيد تا آمرزيده از دنبالش برگرديد، و امر بمعروف كنيد و نهى از منكر كه كنگره ايمانست و ستون ديانت و در راه خدا جهاد كنيد تا با ابراهيم خليل در گنبدش شانه بشانه كشيد، و هر كه شب و روزش در جز اين كارها بگذرند شب و روز در قيامت برابر پادشاه مقتدر خصم او باشند.

٣٩- در درّ منثور (ج ٣ ص ٥٧) از ابن مسعود در تفسير قول خدا «روزى كه آيد برخى آيات پروردگارت، ١٥٨- الانعام» گفت: برآمدن خورشيد و ماه از مغرب خود با هم چون دو شتر همدوش، سپس خواند «و گرد آيند خورشيد و