آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14)
(١)
مقدمة مصحح نسخه عربى
٢ ص
(٢)
مدارك تصحيح نسخه عربى و در آوردن احاديث و حاشيه نويسى
٤ ص
(٣)
ادامه ابواب كليات احوال جهان
٧ ص
(٤)
(باب چهارم) عرش و كرسى و حاملان آنها
٧ ص
(٥)
آيات قرآن
٧ ص
(٦)
تفسير
٨ ص
(٧)
روايات
١٠ ص
(٨)
تحقيق اين اخبار و جمع ميان آنها
٣٩ ص
(٩)
باب پنجم حجب و استار و سرادقات
٤١ ص
(١٠)
روايات
٤١ ص
(١١)
خلاصه در اين باب
٤٥ ص
(١٢)
باب ششم سدرة المنتهى و معنى عليين و سجين
٤٨ ص
(١٣)
آيات
٤٨ ص
(١٤)
تفسير
٤٩ ص
(١٥)
روايات
٥٠ ص
(١٦)
باب هفتم بيت المعمور
٥٥ ص
(١٧)
آيات قرآن
٥٥ ص
(١٨)
تفسير
٥٥ ص
(١٩)
روايات
٥٥ ص
(٢٠)
باب هشتم آسمانها، چگونگى و شماره آنها، اختران و شمارهشان، وصفشان و وصف كهكشان
٦١ ص
(٢١)
آيات قرآن
٦١ ص
(٢٢)
تفسير
٦٤ ص
(٢٣)
دنباله است در رانده شدن ديوها بوسيله شهابها
٨٠ ص
(٢٤)
اخبار
٨٤ ص
(٢٥)
يك فائده در باره ابعاد ستارگان و سيارات
١٠٣ ص
(٢٦)
باب نهم در خورشيد و ماه و احوال و صفات آنها و در شب و روز و آنچه بدانها وابسته است
١٠٨ ص
(٢٧)
آيات
١٠٨ ص
(٢٨)
تفسير
١١٢ ص
(٢٩)
روايات
١٢٧ ص
(٣٠)
كلامى در باره جرم و مساحت خورشيد و ماه
١٨١ ص
(٣١)
باب دهم در علم نجوم و عمل بدان و حال منجمان
١٨٥ ص
(٣٢)
آيات قرآن
١٨٥ ص
(٣٣)
تفسير
١٨٥ ص
(٣٤)
روايات
١٨٧ ص
(٣٥)
دنباله و تفصيل خوب اقوال فقهاء شيعه در باره ستارهشناسى و پيشگوئى بدان
٢٣٤ ص
(٣٦)
باب يازدهم در نهى از بارانجوئى بستارهها و نهى از فال بد و واگيره بيمارى
٢٦٢ ص
(٣٧)
آيات
٢٦٢ ص
(٣٨)
تفسير
٢٦٢ ص
(٣٩)
روايات
٢٦٣ ص
(٤٠)
باب دوازدهم آنچه مناسب نجوم و احكام نجوم است از كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤١)
روايات
٢٧٨ ص
(٤٢)
كتاب دانيال
٢٧٨ ص
(٤٣)
در روز اول ماه چه نشانههايى است
٢٧٨ ص
(٤٤)
گرفتن خورشيد در 12 ماه چه نشانهايست
٢٧٩ ص
(٤٥)
ماه گرفتن در طول سال نشان چيست؟
٢٨١ ص
(٤٦)
كتاب الاختصاص
٢٨٢ ص
(٤٧)
أبواب ازمنه، انواع آن، سعد و نحس آن احوال ديگر آن
٢٨٥ ص
(٤٨)
باب سيزدهم سالها، ماهها، انواع آنها، چهار فصل، احوال آنها
٢٨٥ ص
(٤٩)
آيات قرآن
٢٨٥ ص
(٥٠)
تفسير
٢٨٥ ص
(٥١)
توضيح
٢٨٩ ص
(٥٢)
روايات
٣١٥ ص
(٥٣)
فهرست جزء دوم آسمان و جهان
٣٢٧ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص

آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٥٧ - روايات

نباشد چون هلال نيست، ولى خواندن دعاء تا شب هفتم مشروع است براى احتياط در عمل بنذر و اما در بيش از آن تشريع است و ناروا، و اگر روز ٣٠ آن را بيند واجب نباشد چون هلال نام ندارد.

(خلق مطيع) يعنى آفريده فرمانبر مانند بنده‌اى كه فرمانبر آقا است «دائب» يعنى پيوسته در كار است و شيوه او است. شيخ بهائى- ره- گفته: توصيف ماه بتندروى يا باعتبار حركت خود او است بر گرد خودش (كه حركت وضعى است) و گروهى از اساتيد حكماء آن را براى همه كواكب معتقدند، و بايدش كه سياهى چهره ماه در جرمش ثابت نباشد و گر نه با چرخيدن آن بجا نميماند چنانچه سلطان المحققين در شرح اشارات گفته ولى اظهر آنست كه اين توصيف بسرعت نظر بحركت عرضى او بواسطه فلك او است، زيرا آن حركت گرد خودش اگر هم باشد محسوس و معروف نيست، و حمل بر محسوس و متعارف اولى است، و تندى حركت ماه نسبت به اختران ثابت كه روشن است زيرا آن بسيار كند است تا آنجا كه قدماء آن را درنيافتند.

و نسبت به سياره‌هاى ديگر هم براى اينست كه زحل يك دوره را در ٣٠ سال ميگردد، و مشترى در ١٢ سال و مريخ در يك سال و ٢/ ١ ١٠ ماه و خورشيد و زهره و عطارد هر كدام در حدود يك سال ولى ماه در ٢٨ روز تقريباً، و بسا كه ماه بتند روى حركت محسوسه آن بنا بر اينست كه از خود او است بنا بر اينكه حركت سيارات در افلاكشان چون حركت ماهيانست در دريا و جمعى بدان معتقدند و مؤيد آنست ظاهر قول خدا كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ‌.

و ادعاى امتناع خرق [و التيام‌] در افلاك ثابت نيست و ادله فلاسفه در باره آن سست‌تر از تار عنكبوتست، چون بنا بر اينست كه اجزاء فلك پذيراى حركت مستقيمه نيستند و اثبات آن نشدنيست، و قرآن خدا كه از پيش و پس بطلانى بدان راه ندارد گويا است كه شكاف بردارند و صعود و پيغمبر ما ٦ تا آسمان هفتم با پيكر عنصرى خود گواه خرق آنها است.