آسمان و جهان (ترجمه کتاب السماء و العالم بحار الأنوارجلد 14) - علامه مجلسی - الصفحة ١٢ - روايات

٤- در اقبال (٢٧٣) از امام صادق ٧ در دعاء روز عرفه آمده است:

و از تو خواهم بهر نامى كه تو دارى و هر خواستى تا برسد بنام اعظم اعظمت اكبر اكبرت بلند و برتر آنكه بدان بر عرشت استوار شدى، و بر كرسيت پايدار.

٥- در عقايد صدوق: اعتقاد ما در عرش اينست كه آن همه و همه آفريده‌هاست، و بوجه ديگر همان دانش است، و از امام صادق ٧ پرسش شد از قول خدا عزّ و جلّ «بخشاينده بر عرش استوار است» فرمود: استوار است بر هر چيز و چيزى بدو نزديكتر از چيزى نيست، و اما عرشى كه همه آفريده‌ها است هشت فرشته آن را برداشته‌اند و هر كدام هشت چشم دارند و هر چشمى برابر دنيا يكى بصورت آدمى است و از خدا تعالى براى آدميزاده‌ها روزى خواهد، و يكى بصورت نره گاو است و از خدا تعالى روزى همه بهائم را خواستار است، و يكى بصورت شير است و از خدا تعالى روزى همه درنده‌ها را خواهد، و يكى بصورت خروس است و از خدا تعالى روزى پرنده‌ها را خواهد، آنها امروزه همين چهارند و چون روز قيامت شود هشت گردند.

و اما عرش بمعنى دانش را هم چهار از پيشينيان بر دوش داشته‌اند و چهار از آخرين، اما آن چهار نخست نوح، ابراهيم، موسى و عيسى بودند ٧ و اما چهار آخر محمّد، على، حسن و حسين ٧ بسندهاى درست از ائمه : در باره عرش و حاملانش چنين روايت شده، و همانا اينان حاملان عرش علم شدند زيرا همه پيغمبران پيش از پيغمبر ما محمّد ٦ بر چهار شريعت چهار پيغمبر پيشين بودند: نوح ابراهيم، موسى و عيسى ٧ و دانش از اين چهار بدانها رسيد، و همچنان دانش پس از محمّد ٦ و على و حسن و حسين بامامان پس از حسين ٧ رسيد.

گويم: شيخ مفيد- ره- گفته عرش در لغت پادشاهى است، شاعر گفته‌

مقصودش اينست كه پادشاهى زادگان مروان نابود شد و از ميان رفتند.