ترجمه (١٠٥١) ما فرياد رسان هستيم، هر گاه ستم شوند و راه گريز بر ايشان بسته گردد، مادر حطه و در سلامت هستيم، هر كه از آن درآيد رهايى يابد و هر كه سرپيچى كند نابود گردد. خداى به ما آغاز كرده و به ما نيز انجام دهد، به ما محو كند و به ما اثبات كند و به ما زمانه سخت را دور كند و به ميانجى ما باران فرستد، فريبكار شما را از راه خدا نفريبد. از روزى كه خداى درهاى آسمان را بسته قطره‌يى رحمت از آن نباريده هر گاه قيام‌كننده ما پيدا شود، آسمان رحمت خويش را ببارد و زمين گياه خويشتن بروياند و كينه از بندگان بزدايد و ددان و دامان با هم كنار آيند چنان كه زنى از عراق به شام رود و همه گامهاى خود را به سر سبزه‌زارها نهد و زيور خويشتن را در بردارد و درنده‌يى او را گزند نرساند.

هر گاه بدانيد كه در مبارزه با دشمنان چه رتبتى داريد ديدگان شما روشن مى‌گردد هر گاه در گذشته از دشمنان گزنده‌هايى مى‌بينيد كه آرزوى مرگ خواهيد كرد، از خودپسندانى كه حق خداى را سبك‌شماراند به جان خويش بيمناك باشيد، هر گاه چنين گردد همدست شويد و شكيبا و نماز و تقيه را كنار مگذاريد، خدا بندگان متلون را دشمن دارد. از حق و اهل حق دور مگرديد، آنكه ديگرى را بر ما گزيند نابود گردد، از جهان ناكام خواهد رفت. هر گاه به سراى خويش در آييد بر اهل خود درود فرستيد و اگر كسى نباشد بر خويشتن درود فرستيد، بگوييد:

السلام علينا من ربنا

. هنگام در آمدن به سراى خود قُلْ هُوَ اللَّهُ‌ بخوانيد تا تهى دستى از شما دور گردد. به كودكان خويش نماز آموزيد و چون به هشت برسند ايشان را براى نماز بازخواست كنيد با سگان نزديك مگرديد هر گاه نزديك شديد، تر باشد و برخورد كرديد خود را بشوييد و اگر خشك باشد به جامه خود آب بپاشيد.

هر گاه از ما حديثى شنيديد معنى آن را ندانستيد آن را به ما واگذاريد و در آن بمانيد تا حقيقت آن را دريابيد. راز آشكار گر و شتاب زده مباشيد، در ما غلو مكنيد و در ما كوتاهى مكنيد. آنكه به ما نزديك شود نجات يابد و آنكه روى گرداند هلاك گردد. براى ياران ما دسته‌هايى‌ست از آمرزش خدا و بر دشمنان ما دسته‌هايى ست از خشم او. ما در كارها ميانه رو و درست راه هستيم. در پنج نماز شك روان نگردد، شك در ركعات سبب باطل بودن است در نماز: وتر، نماز آدينه. و دوگانه نخستين از هر نماز واجب و نماز بام و نماز شام. بنده خدايى دست نماز قرآن مخواند، هر سوره‌يى كه از قرآن خوانديد ركوع و سجود آن را ياد داريد يعنى در نماز نافله. مرد در