ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٤٠٦ - مجلس چهل و دوم شنبه ٢٧ رمضان المبارك ٤١١

باقر ٧ وفات يافت بيارانم گفتم: منتظر باشيد تا من بر ابى عبد اللَّه جعفر بن محمد (امام صادق) ٧ وارد شوم و باو تسليت گويم. پس بر آن حضرت وارد شدم و تسليت عرض نمودم، سپس گفتم: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ «ما همه از خدائيم و همه بسوى او بازمى‌گرديم»، بخدا سوگند رفت آن كس كه (بدون واسطه) مى‌گفت: قال رسول اللَّه «رسول خدا فرمود» و از واسطه ميان او و رسول خدا ٦ سؤال نمى‌شد. نه، بخدا سوگند ديگر كسى بمانند او ديده نخواهد شد!.

ابو عبد اللَّه لحظه‌اى سكوت كرد، سپس فرمود: خدا- عزّ و جلّ- فرموده: از ميان بندگان من كسى پيدا مى‌شود كه نصف خرمائى صدقه مى‌دهد و من آن را براى او ميپرورم و بزرگ مى‌كنم چنان كه يكى از شما حيوان چهار پاى خود را ميپرورد و بزرگ مى‌كند- تا اينكه آن را مثل كوه احد برايش قرار مى‌دهم.

من بسوى يارانم بيرون آمدم و گفتم: شگفت انگيزتر از اين چيزى نديدم! ما سخن ابو جعفر ٧ را كه بدون واسطه مى‌فرمود: قال رسول اللَّه، بزرگ مى‌شمرديم، ولى ابو عبد اللَّه ٧ بدون واسطه فرمود: قال اللَّه عزّ و جلّ.

٨- مفضّل بن عمر جعفى گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: