ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٧٦ - مجلس سى و نهم شنبه ١٣ رمضان المبارك ٤١١

مى‌فرمود: هر گاه يكى از شما خواست كه از خداوند چيزى درخواست نكند مگر اينكه باو ببخشايد، بايد از تمام مردم نوميد گشته، و جز بدرگاه خدا- عزّ و جلّ- اميد نداشته باشد، پس هر گاه كه خداوند چنين حالتى را در بنده مشاهده كرد، آن بنده چيزى درخواست نمى‌كند مگر اينكه باو عطا مى‌فرمايد. آگاه باشيد، پس خود بحساب خويشتن برسيد پيش از آنكه مورد حسابرسى قرار گيريد، كه بازداشتگاهها و مواقف قيامت (جهت حسابرسى اعمال) پنجاه جا است كه هر موقفى و بازداشتگاهى هزار سال است. سپس حضرت اين آيه را خواند: «در روزى كه مقدار آن پنجاه هزار سال است»[١].

٢- عكرمه گويد: از عبد اللَّه بن عبّاس شنيدم كه بفرزندش علىّ بن عبد اللَّه مى‌گفت: گنجى كه تو براى خودت ذخيره مى‌كنى بايد علم و دانش باشد، و نسبت بآن بايد از گنج طلاى سرخ دلسوزتر باشى، پس من سخنى بتو مى‌سپارم كه اگر حفظش كنى بدان وسيله امر دنيا و آخرت را برايت گرد

[١] الآية في المعارج: ٤.