ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٣٠٧ - مجلس سى و دوم چهارشنبه ١٨ رمضان المبارك ٤٠٩

درونش از عفو خدا انباشته است، وقتى مركب حركت مى‌كند آن قبّه مى‌درخشد و تلألؤى ويژه دارد، و او (على) در پيشاپيش من روان است.

تاجى از نور بر سر دارد كه براى اهل محشر نور افشانى كند، و آن تاج هفتاد پايه دارد كه هر پايه‌اى چون ستاره درخشانى در افق آسمان مى‌درخشد، و پرچم حمد بدست اوست، و در قيامت ندا كند:

لا اله الّا اللَّه، محمّد رسول اللَّه‌

، پس از نزد هيچ دسته‌اى از فرشتگان عبور نكند جز اينكه گويند: پيامبر مرسلى است، و بر هيچ پيامبر مرسلى گذر نكند جز اينكه گويد: فرشته مقرّبى است. پس آواز دهنده‌اى از اندرون عرش ندا دهد: آى مردم اين مرد نه فرشته مقرّب است، نه پيامبر مرسل، و نه حامل عرش، بلكه علىّ بن ابى طالب است. و پس از او شيعيان و پيروانش مى‌آيند، پس منادى‌يى بآنان گويد: شما كه هستيد؟ گويند: ما علويان (پيروان على) هستيم. پس ندا رسد: اى علويان شما همگى در امانيد، بنا بر اين با هر كس كه او را دوست مى‌داشتيد در بهشت وارد شويد.

٤- ريّان بن صلت گويد: از حضرت رضا علىّ بن موسى عليهما السّلام‌