ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٤٤ - مجلس بيست و ششم دوشنبه ٢ رمضان المبارك ٤٠٩

چون هنگام وفات پدرم رسيد شروع به وصيّت نمود، فرمود: اينها مطالبى است كه علىّ بن ابى طالب برادر محمّد رسول خدا و پسر عمو و وصى و همدم و همراه او بدان وصيّت و سفارش نموده است. و آغاز وصيّتم اين است كه گواهى مى‌دهم معبودى جز اللَّه نيست، و محمّد فرستاده خدا و برگزيده اوست، خداوند او را با علم خود اختيار كرد، و او را براى اختيار و انتخاب خود برگزيد و (گواهى مى‌دهم) كه خداوند مردگان را از قبرها برانگيزاند، و از مردم در مورد اعمالشان بازخواست مى‌كند، و او بدان چه در سينه‌ها نهانست داناست.

اى حسن تو را- كه وصى بودن تو به تنهائى كافى است- سفارش مى‌كنم بدان چه رسول خدا ٦ بمن سفارش فرمود. پسر جان من چون زمانش (تحقّق وصيّت) فرا رسد در خانه بنشين، و بر خطاهايت گريه كن‌[١]، و نبايد كه دنيا بزرگترين همّ و فكر تو باشد. پسر جانم تو را بگزاردن نماز در وقت خود، و پرداخت زكات باهلش در هنگام حلول وقتش، خاموشى در برابر امور ترديد آميز و اشتباه برانگيز، و ميانه‌روى در عمل، و رعايت عدالت در خشنودى و خشم، و

[١] گريه و استغفار و توبه امامان معصوم : بمنظور وجود گناه در آن بزرگواران نيست، بلكه فلسفه ديگرى دارد كه مجال ذكرش نيست.