ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٣٩ - مجلس بيست و پنجم دوشنبه ٢٧ رمضان المبارك ٤٠٨

كشته‌اى پيدا شد، حضرت با شدّت خشم بيرون شد تا بر منبر بر آمد، پس حمد و ثناى الهى بجاى آورد، سپس فرمود: مردى از مسلمانان كشته مى‌شود و قاتلش معلوم نمى‌شود؟ بآن كس كه جانم بدست اوست سوگند كه اگر اهل آسمانها و زمين در قتل مؤمنى شركت كنند يا راضى به كشته شدن وى باشند[١] هر آينه خداوند همگى آنان را بدوزخ افكند.

سوگند بآن كس كه جانم بدست اوست هيچ كس ديگرى را از روى ستم تازيانه نزند جز اينكه فردا روز در آتش دوزخ بهمان اندازه تازيانه خورد. سوگند بآن كس كه جانم بدست اوست هيچ كس ما اهل بيت را دشمن ندارد جز اينكه خداوند او را به روى در آتش دوزخ افكند.

٤- جابر بن يزيد از امام باقر از پدرش از جدّش عليهم السّلام روايت كند كه رسول خدا ٦ به علىّ بن ابى طالب ٧ فرمود: اى على من و تو، و دو فرزندت حسن و حسين، و نه نفر از اولاد حسين پايه‌هاى دين و استوانه‌هاى اسلام هستيم، هر كس از ما پيروى كند نجات يابد، و هر كس از فرمان ما سر پيچد راهش بسوى آتش خواهد بود.

[١] ظاهرا مراد اينست كه كشتن وى بخاطر ايمانش باشد، چنان كه در من لا يحضره الفقيه است.