ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٣٠ - مجلس بيست و سوم تاريخ مجلس ذكر نشده است

بدان ميل داريد، و به صبر نمودن بر آنچه كه آن را خوش نداريد. از نگاه بنامحرم بپرهيزيد كه در دل صاحبش بذر شهوت مى‌افشاند، و همين كار كافى است كه صاحبش را دچار فتنه نمايد.

خوشا حال آن كس كه با دو چشمش شهوت را ببيند و دلش بمعاصى نپردازد. چقدر دور است آنچه كه از دست رفته، و چقدر نزديك است آنچه كه خواهد آمد! واى بحال فريفته‌شدگان اگر آنچه كه خودش ندارند نزديكشان شود، و آنچه كه دوست دارند از آنان جدا گردد، و آنچه كه بدان وعده داده شده‌اند نزدشان آيد. و همانا در آفرينش اين شب و روز جاى پند آموزى است.

واى بحال آن كس كه دنيا همه همّ اوست، و گناهان كردار اوست كه فردا روز چگونه در پيشگاه پروردگارش رسوا مى‌شود. در غير ذكر خداوند زياد سخن نگوئيد كه آن كسانى كه بسيار در غير ذكر خدا سخن مى‌گويند دلهايشان سخت است امّا نمى‌دانند.

آن گونه به عيوب مردم ننگريد كه گويا به جاسوسى بر آنها گمارده شده‌ايد، بلكه بفكر آزادى خودتان باشيد كه شما بندگانى مملوكيد.

تا كى آب بر كوهها سيلان يابد و سنگها نرم نشود! و تا كى درس حكمت مى‌گيريد، امّا دلهاى شما بدان وسيله نرم نمى‌گردد! شما بندگان بدى‌