ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢٢٦ - مجلس بيست و سوم تاريخ مجلس ذكر نشده است

٣٥- قاسم بن عروه از مردى از امام باقر يا امام صادق ٨ روايت كرده كه آن حضرت در معنى اين آيه: «اين چنين خداوند، اعمالشان را حسرت بر آنان مى‌نماياند»، فرمود: مردى مالى بدست مى‌آورد و محروم مى‌ماند از اينكه بدان وسيله كار خيرى انجام دهد و مى‌ميرد و ديگرى آن را به ارث مى‌برد و كار خيرى بدان سبب انجام مى‌دهد، پس آن مرد آنچه را بدست آورده بصورت كارهاى نيكى در نامه عمل ديگرى مى‌بيند (آنجاست كه حسرت مى‌خورد كه اى كاش خودم آن مال را در راه خير مصرف مى‌نمودم) بقرة: ١٦٧.

٣٦- هشام بن سالم گويد: امام صادق ٧ فرمود: هر گاه به كار خيرى تصميم گرفتى انجام آن را به تأخير مينداز، چه بسا خدا- تبارك و تعالى- بر بنده‌اش نظر ميكند و او را در حال انجام طاعتى مى‌بيند پس مى‌فرمايد: به عزّت و جلالم سوگند كه هرگز تو را عذاب نكنم. و هر گاه به گناهى مصمّم شدى انجامش مده، چه بسا خدا- تبارك و تعالى- بر بنده نظر ميكند و او را مشغول معاصى خودش مى‌بيند پس مى‌فرمايد: به عزت و جلالم سوگند كه هرگز تو را نيامرزم.