ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ٢١٥ - مجلس بيست و سوم تاريخ مجلس ذكر نشده است

گرفتار نمى‌شوند.

٢٦- داود بن فرقد گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: همانا كردار شايسته پيش از صاحب خود به بهشت رود و اسباب آسايش وى را فراهم و آماده سازد چنان كه مردى پيشكار خود را جلوتر فرستد تا خانه را براى او فرش كند (و براى استراحت وى آماده سازد). سپس حضرت اين آيه را خواند: «و امّا كسانى كه ايمان آورده و كردار شايسته نموده‌اند همانا براى خودشان آسايشگاهى خوش فراهم مى‌سازند[١]».

٢٧- حسن بن أبى ساره گويد: از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود:

مؤمن، و مؤمن (واقعى) نيست تا اينكه هم ترسان باشد و هم اميدوار، و ترسان و اميدوار نمى‌تواند باشد تا اينكه بمقتضاى آنچه كه مى‌ترسد و اميد دارد عمل‌كننده باشد.

٢٨- علىّ بن ابى حمزه بطائنى گويد: از امام صادق ٧ از تفسير اين آيه «آنان كه آنچه بايد بدهند مى‌دهند در حالى كه دلهايشان ترسان است‌[٢]» پرسيدم،

[١] مضمونى است كه از آيه ٤٤ سوره روم گرفته شده است.

[٢] مؤمنون: ٦٠.