ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ١٦٧ - مجلس نوزدهم شنبه شب اول رمضان المبارك ٤٠٧

٣- يحيى بن امّ طويل‌[١] گويد: از امير المؤمنين ٧ شنيدم كه مى‌فرمود:

آيه‌اى در ميان اين دو جلد قرآن نيست جز اينكه مى‌دانم در شأن چه كسى و در كجا نازل شده، در بيابان هموار يا در كوه. و همانا در ميان دو پهلويم علوم انبوهى نهفته است، پس سؤالات خود را از من بپرسيد پيش از آنكه مرا نيابيد، كه اگر مرا از دست بدهيد هيچ كس را كه مانند من براى شما حديث كند نخواهيد يافت.

٤- ميسّر گويد: امام صادق ٧ بمن فرمود: چه گوئى در باره كسى كه به هيچ وجه در امر و نهى خداوند نافرمانى او را نكند جز اينكه از تو و يارانت به علّت پذيرش اين امر (امامت ما خاندان) بيزارى جويد؟ گفتم: در حضور شما چه عرض كنم؟

فرمود: بگو، كه من بتو دستور داده‌ام بگوئى. گفتم: جاى چنين كسى در

[١] وى از اصحاب و اطرافيان حضرت سجّاد٧ است، و ممكن است نام راوى بين او و حضرت امير المؤمنين٧ افتاده باشد.