ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ١١٤ - مجلس دوازدهم شنبه ١٢ رجب ٤٠٧

بجنگ برخاستيم.

٤- عبد اللَّه بن عبّاس- رضى اللَّه عنه- گويد: چون رسول خدا ٦ وفات يافت كار غسل او را امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب ٧ بدست گرفت و عبّاس و پسرش: فضل نيز با آن حضرت بودند، چون على ٧ از غسل پيامبر ٦ فراغت يافت كفن از چهره مبارك حضرتش كنار زد و گفت: «پدر و مادرم فدايت، پاكيزه زيستى و پاكيزه بدرود حيات گفتى، با مرگ تو چيزى از ما بريده شد كه با مرگ هيچ يك از انبياء گذشته بريده نشده و آن نبوّت و اخبار آسمانى است، مصيبت تو از طرفى به اندازه‌اى بزرگ است كه با اين مصيبت ويژه‌ات تسلّى بخش مصيبت هر كس ديگرى هستى، و از طرفى نيز بر تمامى مردم سايه افكنده است به طورى كه همه در اين غم شريك‌اند، و اگر به صبر و پايدارى فرمان نداده و از بى‌تابى و ناشكيبائى نهى نفرموده بودى هر آينه اشك ديده‌مان را در اين راه با گريه فراوان مى‌خشكانديم [و لكن آنچه كه هميشه بر دل ما بماند غم و غصّه‌اى است كه دست بدست هم داده‌اند و آن درد و مرض هر دو درد مرگ‌اند، و البتّه اين غم و غصّه در راه مصيبت تو بسى اندك است‌]، پدر و مادرم‌