ترجمه امالي شيخ مفيد - استاد ولي، حسين - الصفحة ١٠٤ - مجلس يازدهم ٧ رجب ٤٠٧

اى آنكه حاجتمندانت تو را به اشتباه نيندازند (و حاجت آنان بر تو اشتباه نشود)، اى آنكه اصرار نيازمندان در سؤال تو را ملول نسازد، خنكى عفو و شيرينى رحمت خود را به من بچشان». امير المؤمنين ٧ به او فرمود: اين دعاى توست؟

پاسخ داد: مگر شنيدى؟ فرمود: آرى، گفت: در پايان هر نمازى اين دعا را بخوان، بخدا سوگند هيچ مؤمنى اين دعا را در پايان نمازش نخواند جز اينكه خداوند گناهان او را بيامرزد هر چند به شمار ستارگان آسمان و قطرات باران، و به تعداد ريگ ريگزارها و ذرّه‌هاى خاك زمين باشد. امير المؤمنين ٧ به او فرمود: علم آن نزد من است: به خداوند وسعت دهنده و كريم است. آن مرد كه حضرت خضر ٧ بود گفت: به خدا سوگند راست گفتى اى امير مؤمنان، «و بر فراز مرتبه هر صاحب دانشى داناى ديگرى هست».

مجلس يازدهم ٧ رجب ٤٠٧

١- حبّه عرنى گويد: از امير المؤمنين ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: من از دو