مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٧٧ - گواهى بزرگان اهل سنت
نقل شده همانند رواياتى كه در كتابهاى ما وجود دارد [وگرنه آنها هرگز به تحريف قرآن اعتقاد ندارند].
علّامه گرانقدر «ابو على طبرسى» از دانشمندان بزرگ اماميه در قرن ششم هجرى، در كتاب نفيس «مجمع البيان لعلوم القرآن» درباره اين روايات ضعيف- كه دلالت بر نقص قرآن دارد- مىنويسد: «گروهى از اصحاب ما و جمعى از حشويّه اهل سنت روايت كردهاند كه قرآن دچار دگرگونى و كاستى شده، اما عقيده راستين در مذهب ما خلاف آن است.» آنگاه سخنان او را بهطور كامل نقل كرده مىافزايد: «اين سخنى است صريح و با دلالت روشن بر اينكه طايفه اماميه مانند ديگران، معتقدند كه حتى يك حرف هم از قرآن كم نشده است و هركس بگويد قرآن تحريف شده تنها به پارهاى روايات استناد جسته كه به خيال خام خود صحيح مىپندارد با اينكه بسيار ضعيف و باطلند.»
پس از آن مىگويد: استاد فاضل، شيخ «محمد جواد مغنيه» از دانشمندان بزرگ شيعه اماميه در لبنان مىنويسد: «توجه كسانى كه پارهاى احاديث در برخى كتابهاى عالمان شيعه را بهانه قرار داده بر ضد آنان استدلال مىكنند، به اين نكته اساسى جلب مىكنم كه به نظر شيعيان در كتابهاى حديثى- از جمله كافى، استبصار، تهذيب و من لا يحضره الفقيه- هم حديث صحيح نقل شده و هم حديث ضعيف، همچنين در كتابهاى فقهى هم مطالب صحيح يافت مىشود و هم مطالب اشتباه و نادرست.
بنابراين، نزد شيعيان هيچ كتابى كه همه مطالبش از اول تا آخر صحيح باشد- جز قرآن كريم- وجود ندارد. ازاينرو احاديثى كه در كتب شيعه نقل شده به هيچوجه دليلى بر ضد مذهبشان نيست.
آرى! حديث بر ضد كسى حجّت است كه آن را صحيح بداند، تازه دليلى عليه او بهعنوان يك شخص نه يك مذهب.
و اين، نتيجه طبيعى باز بودن باب «اجتهاد» براى كسانى است كه شايستگى