مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٦ - بزرگان شيعه و عدم تحريف قرآن
اختلافى اگر باشد، در نقصان و كاستى است و نزد اصحاب ما قرآن دچار كاستى نيز نشده و بر اين مطلب هم حكايت اجماع شده است.»[١]
١٦. قاضى القضاة «محقق كركى» در رسالهاى ارزشمند مىنويسد: «حديث، هرگاه مخالف دليل قطعى- يعنى كتاب، سنت متواتر يا اجماع- بود و تأويل يا توجيه آن، به برخى وجوه ممكن نبود، به اجماع دانشمندان اسلام لازم است به دور افكنده شود.»
سپس مىنويسد: «راه چاره اين است كه بگوييم: منظور امامان عليهم السّلام از «تغيير، تبديل و نقص» اين است كه قرآن را واژگونه تأويل نموده و برخلاف معناى حقيقىاش تفسير كردند و اگر در روايات مىخوانيم: قرآنى كه جبرئيل فرود آورد نزد اهل بيت عليهم السّلام يا نزد قائم آل محمّد (عج) مىباشد مقصود اين است كه تفسير و تأويل حقيقى و كامل قرآن تنها نزد آنان است و بس.»[٢]
١٧- امام «سيد شرف الدين عاملى» (متوفاى ١٣٨١ ه. ق) مىنويسد: «هركس تحريف قرآن را به شيعيان نسبت دهد، بر آنان افترا بسته و ستم روا داشته، چرا كه قداست قرآن كريم از ضروريات دين اسلام و مذهب اماميّه است و هر مسلمانى كه در آن شك و ترديد كند- به اجماع اماميه- مرتدّ مىشود.
از سوى ديگر، ظواهر قرآن- تا چه رسد به تصريحات و نصوص آن- از رساترين حجّتهاى خداوند متعال بر بندگان و قويترين ادلّه حقجويان است و اين عقيده، از بديهىترين عقايد شيعه اماميّه مىباشد، لذا به ظاهر حديثهايى كه با قرآن مخالف است عمل نمىكنند، بلكه آن را به سينه ديوار كوبيده، اعتنايى بدان نمىنمايند، هرچند از نظر سند صحيح باشند و كتابهاى آنها در حديث، فقه و اصول با مباحثى گسترده و روشن بدانچه گفتيم به صراحت دلالت دارد.»[٣]
[١] . شرح الوافيه، ابواب الحجج، باب حجّية الكتاب، نسخه خطى.
[٢] . همانجا.
[٣] . فصول المهمه، ص ١٦٣.