مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٨ - بزرگان شيعه و عدم تحريف قرآن

همه فرقه‌هاى شيعه- و در پيشاپيش آنها شيعه اماميّه- اجماع دارند كه قرآن حاضر همان كتابى است كه هيچ شك و ترديدى در آن نيست و همچنان با استحكام و صلابت آغازين خود باقى است و اگر سخنى از دهان يكى از شيعيان درباره تحريف خارج شود منظورش تحريف معنوى و تأويل به باطل است، نه اين‌كه قرآن دستخوش افزايش و كاستى شده يا حرفى از حروف آن با حرف ديگر عوض شده، همان‌طور كه او و هم‌مسلكانش تحريف به اين معنا را قائل شده و به شيعه نسبت داده‌اند.»[١]

٢٠. «علامه طباطبائى» (متوفاى ١٤٠٢ ه. ق) نيز بحثى همه‌جانبه و گسترده درباره مصون ماندن قرآن از هرگونه تحريف و دستبرد ارائه داده و آن را در هفت فصل با استدلالى قوى و برهانى محكم تنظيم نموده كه هيچ پژوهشگرى از مراجعه بدان بى‌نياز نيست.

اينك خلاصه برخى از آن هفت فصل:

الف) سوره‌ها و آيات قرآن صفات و ويژگيهايى دارد كه قرآن از آغاز بدانها تحدى كرده و هماورد مى‌طلبد و به خوبى درمى‌يابيم كه همچنان، آن ويژگيها را دارا مى‌باشد، مانند اين‌كه: معجزه است، اختلاف و دوگانگى در آن راه ندارد، به خاطر نورانيت خاص خود، هدايت‌بخش و تذكّرآفرين بوده، بر همه كتابها اشراف دارد و ابعادى از اين قبيل. به راستى اگر تحريفى در قرآن صورت گرفته بود، دست‌كم برخى از اين ويژگيها را از دست مى‌داد.

ب) روايات فراوانى دلالت دارند كه قرآن هرگز تحريف نشده از جمله:

روايات عرضه كردن اخبار بر قرآن و رواياتى كه مى‌گويد: هرگاه افقها تاريك و كارها درهم آميخته شد به قرآن مراجعه كنيد. و نيز «حديث ثقلين» و مانند اينها.

ج) همه دلايلى كه قائل به تحريف، ذكر كرده مخدوش بوده و مقصودش را

[١] . الغدير، ج ٣، ص ١٠١.