مصونيت قرآن از تحريف - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٧٨ - پندارهاى نويسنده فصل الخطاب

آرى تفاوتهايى در نظم و ترتيب داشت و برخى شرحها و تفسيرها در اطراف آن نوشته شده بود كه قبلا درباره آن سخن گفتيم.[١]

٥- در فصل پنجم مى‌نويسد: «عبد الله بن مسعود نيز مصحفى مخصوص داشت.»[٢]

تفاوت مصحف او با ديگر مصحفها در اين بود كه: گاهى كلماتى به‌عنوان تفسير در آن گنجانده شده بود. و برخى كلمات نامأنوس- براى واضح كردن- به كلمات آشناتر تبديل مى‌شد، همچنين «معوذّتين» را دو دعا مى‌دانست و جزء مصحف نمى‌نوشت و سوره «فاتحه» را نيز در مصحف ثبت نمى‌كرد، چون آن را عدل و همسنگ قرآن مى‌دانست نه بخشى از آن.

ابن مسعود اين‌گونه مى‌پنداشت، ولى هيچ‌يك از اينها به قصد تحريف انجام نمى‌شد.[٣]

٦- در فصل ششم مى‌گويد: «مصحف ابىّ بن كعب، مقدارى بيشتر از مصحف كنونى بوده است.»[٤]

آرى دو دعاى خلع و حفد، در مصحف وى به‌عنوان دو سوره آمده است.

همچنين سوره «زمر» را با «حم» شروع كرده، لذا- برخلاف مشهور- سوره‌هاى «حواميم» نزد او هشت تا است. و گاهى افزوده‌هايى به‌عنوان تفسير داشت، همانند اضافه‌هاى ابن مسعود كه قبلا توضيح داديم.[٥]

اين مطالب براى مدّعى تحريف ذره‌اى سود ندارد.

٧- در فصل هفتم نوشته است: «عثمان برخى كلمات، بلكه آيات را از

[١] . التمهيد، ج ١، صص ٢٨٨- ٢٩١.

[٢] . فصل الخطاب، صص ١٣٥- ١٤٣.

[٣] . التمهيد، صص ٣١٢- ٣٢٣.

[٤] . فصل الخطاب، صص ١٤٤- ١٤٨.

[٥] . التمهيد، ج ١، صص ٣٢٣- ٣٢٥.